Η ποίηση δεν έρχεται. Συμβαίνει. Σαν την εαρινή ισημερία, μια σιωπηλή μετατόπιση που δεν τη βλέπεις την ώρα που γίνεται, μόνο όταν έχει ήδη αλλάξει μέσα σου η ισορροπία. Για λίγο, όλα στέκονται ίσια. Κι έπειτα, σχεδόν ανεπαίσθητα, το φως παίρνει το πάνω χέρι.
Άνοιξη. Το σούρουπο βαθαίνει μια παλιά απουσία.
Όχι γιατί κάτι τελειώνει, αλλά γιατί θυμάσαι πως κάποτε θα μπορούσε να είχε σωθεί. Η καρδιά αντέχει πολλά, λένε. Το δύσκολο είναι να τη σκληρύνεις όταν πρέπει. Εκεί εγώ πάντα διστάζω.
Ψηλά, τα σύννεφα επιμένουν να κρατούν λίγο χειμώνα ακόμη. Μάταια. Το φως βρίσκει διόδους, ανοίγει μικρές ρωγμές, χρωματίζει τον ουρανό με εκείνο το αμφίβολο ρόδινο που δεν ξέρεις αν υπόσχεται ή αποχαιρετά. Η ατμόσφαιρα κουβαλάει και τα δύο. Κι εσύ μαζί της.
Δεν υπήρξε ποτέ πιο απλή πρόταση από το να ζήσεις.
Και καμία πιο δύσκολη στην πράξη. Γιατί το να ζεις σημαίνει να στέκεσαι εκτεθειμένος, σε μια ισορροπία που δεν κρατάει πολύ.
«Και σμίγουν και χωρίζουν οι άνθρωποι και δεν παίρνει τίποτα ὁ ένας απ᾿ τον άλλο. Γιατί ὁ έρωτας είναι ὁ πιο δύσκολος δρόμος να γνωριστούν», γράφει ο Τάσος Λειβαδίτης.
Κι όμως, στο ίδιο βάθος, «οι άνθρωποι ζουν από τη στιγμή που βρίσκουν μια θέση στη ζωή των άλλων».
Κάπου εκεί επιστρέφει η εφηβεία, όχι σαν ηλικία, αλλά σαν εκκρεμότητα. Φέρνει μπροστά σου όσα άφησες πίσω, όχι επειδή δεν μπορούσες, αλλά επειδή δεν τόλμησες. Και τότε το μέσα σου αλλάζει χωρίς θόρυβο, όπως αλλάζει και ο ουρανός.
Αφήνω τα αισθήματα να ξεχειλίσουν. Όχι για λύτρωση, αλλά για να μη με καταπιεί η σιωπή. Γιατί η σιωπή, όταν κρατάει πολύ, γίνεται φθορά. Κι εγώ δεν έχω καμία διάθεση να επιστρέψω προς τα πίσω. Ό,τι κουβαλάω θέλει φως, όχι λήθη.
Κι ύστερα έρχεται η νύχτα.
Και μαζί της ο Γιάννης Ρίτσος.
«Ὅσο ἀπομακρύνεσαι σὲ πλησιάζω στὴν ἀπουσία σου».
«Τί νὰ τὰ κάνω τ᾿ ἄστρα ἀφοῦ λείπεις;».
Τίποτα δεν διορθώνεται. Απλώς φωτίζεται για λίγο πιο καθαρά.
Και ίσως αυτό να αρκεί.
Μια ακριβής στιγμή μέσα στην ασάφεια.
Μια μικρή κλίση προς το φως.
Ας γίνει κάτι να τελειώνουμε.
Δηλαδή να αρχίσουμε.
Δείτε λιγότερα
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου