Καλώς ήρθες, Μαντόνα

Κοινοποιήθηκε στους εξής: ΔημόσιαΜια μεγάλη σταρ του πλανήτη βρέθηκε για λίγες ώρες στους Κουραμάδες. Γιόρτασε τα γενέθλιά της, άκουσε ελληνική μουσική, χόρεψε, φωτογραφήθηκε και έφυγε.

Τίποτα περισσότερο. Τίποτα λιγότερο. Και αυτό είναι απολύτως αρκετό. Μόνο που, πίσω από αυτή την όμορφη εικόνα, υπάρχει κάτι που με ενδιαφέρει περισσότερο από την ίδια την επίσκεψη. Ο τρόπος με τον οποίο εμείς στεκόμαστε απέναντι σε μια σταρ.

Γιατί οι Κουραμάδες δεν ήταν μια αυθόρμητη ανακάλυψη της Κέρκυρας από τη Μαντόνα. Ήταν το σκηνικό μιας οργανωμένης βραδιάς. Η άφιξη, η μετακίνησή της, η ασφάλεια, οι δρόμοι που έκλεισαν, όλα ήταν προσεκτικά οργανωμένα. Δημοσιεύματα μάλιστα ανέφεραν ότι κάτοικοι κλήθηκαν να κλείσουν τα παράθυρά τους για την ιδιωτικότητά της.

Δεν κατηγορώ τη Μαντόνα γι' αυτό.
Εκείνη ήρθε να γιορτάσει τα γενέθλιά της. Δεν ήρθε να γνωρίσει την Κέρκυρα σε βάθος, ούτε να γνωρίσει τους Κερκυραίους. Και δεν είναι αυτό το ζητούμενο από έναν επισκέπτη.

Το χωριό έγινε το σκηνικό. Η βραδιά έγινε το γεγονός. Κι εμείς, κάπου ανάμεσα στις φωτογραφίες και στα χειροκροτήματα, γίναμε οι θεατές.

Εδώ αρχίζει το δικό μου ενδιαφέρον. Γιατί άλλο είναι να χαίρεσαι που μια μεγάλη σταρ βρέθηκε στο νησί σου και άλλο να αισθάνεσαι ότι πρέπει να υποκλιθείς μπροστά στην επιλογή της.
Η φιλοξενία είναι μεγαλείο. Η υποτέλεια είναι ντροπή.

Τον καλεσμένο τον τιμάς επειδή είσαι οικοδεσπότης. Του προσφέρεις το καλύτερο τραπέζι, τη μουσική σου, το χαμόγελό σου. Τον κάνεις να αισθανθεί όμορφα. Δεν του παραδίδεις όμως το σπίτι σου.

Και εδώ βρίσκεται, για μένα, η ουσία όσων συνέβησαν.
Δεν έχω τίποτα με τη Μαντόνα. Ούτε η Μαντόνα έχει κάτι με την Κέρκυρα.
Συναντήθηκαν για λίγες ώρες. Εκείνη έφυγε. Εμείς θα μείνουμε.

Γι' αυτό δεν καταλαβαίνω την ανάγκη να μετατρέψουμε την επίσκεψή της σε κάτι μεγαλύτερο από αυτό που πραγματικά ήταν.
Μπορούμε να χαρούμε. Μπορούμε να θαυμάσουμε. Μπορούμε να πούμε «καλώς ήρθες» με όλη μας την καρδιά.
Χωρίς όμως να ξεχάσουμε ποιοι είμαστε.

Δεν προσκυνώ τα είδωλα.

Μπορεί η Μαντόνα να είναι μια από τις μεγαλύτερες σταρ της εποχής μας. Μπορεί να έχει κατακτήσει σκηνές, αγορές και εκατομμύρια ανθρώπους σε ολόκληρο τον κόσμο.
Της αναγνωρίζω το μεγαλείο. Δεν της παραδίδω το μεγαλείο της Κέρκυρας
Αυτή να είναι η πραγματική μεγαλοψυχία ενός τόπου. Να μπορεί να υποδέχεται μια μεγάλη σταρ χωρίς να αισθάνεται μικρός. Να ανοίγει την πόρτα χωρίς να γονατίζει. Να προσφέρει το καλύτερο τραπέζι χωρίς να ξεχνά ότι το σπίτι είναι δικό του.

Η Μαντόνα ήρθε, γιόρτασε και έφυγε. Η Κέρκυρα έμεινε. Και αυτό είναι που αξίζει να θυμόμαστε.
Καλώς ήρθες στην Κέρκυρα, Μαντόνα. Να είσαι καλά που πέρασες από το νησί μας. Κράτησε όμορφες εικόνες από τη βραδιά σου.
Κι εμείς να κρατήσουμε κάτι άλλο. Την αξιοπρέπειά μας και την επίγνωση ότι μπορούμε να φιλοξενούμε τους μεγάλους σταρ χωρίς να αισθανόμαστε μικροί.