Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από 2017

«Με την πρώτη σταγόνα της βροχής σκοτώθηκε το καλοκαίρι»

Εικόνα
“Μπορεί να είμαστε ψεύτες, άλλα δεν είμαστε κλέφτες”. Μας είπε ο πρωθυπουργός σε μια πρόσφατη συνέντευξή του. Τι είπε ο ποιητής... Πολύ μπέρδεμα. Έχουμε βρεθεί σε μια νοητική πραγματικότητα με πολλούς καθρέπτες και εκατοντάδες είδωλα, που όλα λένε την ίδια ιστορία αλλά σε διαφορετική γλώσσα το καθένα. Αυτά που συμβαίνουν στη χώρα μας τα τελευταία χρόνια, γίνονται αφορμή για λογοτεχνικές αναζητήσεις. Δεν με βοηθάνε πια τα παραμύθια και ο ακραίος ρομαντισμός μου περί αγαθής και μονίμως παραπλανημένης ανθρώπινης φύσης. “Δεν μπορείς να ζεις συνέχεια με το σπαθί στο χέρι”, γράφει ο Οδυσσέας Ιωάννου “πρέπει να μάθεις να προσπερνάς. Ακούγεται φυγομαχία, μπορεί και να είναι, όμως το ξόδεμά σου σε διαλόγους που γίνονται σε μια γλώσσα που δεν γνωρίζεις, είναι σπαταλημένο νερό. Και το νερό δεν είναι ανεξάντλητο. Τρέχει εκεί από όπου πίνει το κουράγιο σου, εκεί που ποτίζονται οι γλάστρες στο μπαλκόνι σου, που γεμίζει η μικρή το νεροπίστολο, εκεί που ξεπλένεις τον ιδρώτα σου από τον έρωτα μ…

Και οι πασχαλιές ανθίζουν το Νοέμβρη

Εικόνα
Και αίφνης οι τέσσερις εποχές μειώθηκαν σε τρεις, με προοπτική αργότερα να γίνουν δύο. Το καλοκαίρι κλέβει χρόνο απ’ το φθινόπωρο και οι πασχαλιές ανθίζουν το Νοέμβρη.
Δεν πρόκειται για απόσπασμα, μυθιστορήματος επιστημονικής φαντασίας. Οι συγγραφείς κατέθεσαν τα όπλα και τις προειδοποιήσεις πλέον τις απευθύνουν επιστήμονες.
Η ανθρωπότητα νοιώθει σιγά - σιγά πως ο θρόνος της δεν είναι τόσο γερός όσο η φαντασίωση της τον είχε πλάσει και παρακολουθεί, χωρίς να συμμετέχει το δράμα στο οποίο πρωταγωνιστεί. Οι όποιες κατά καιρούς σπασμωδικές κινήσεις, δεν εμπόδισαν τα πράγματα να συνεχίσουν την καταστροφική πορεία τους. Τα περιβαλλοντολογικά κινήματα απορροφήθηκαν πλέον από τα κόμματα που καταχρώνται και εμπορεύονται τα όποια φιλοπεριβαλλοντικά αισθήματα των πολιτών. Οι πολιτικοί υπογράφουν συμφωνίες με πρώτο άρθρο το δικαίωμα να μην τις τηρήσουν.
Αν η παγκοσμιοποίηση είχε κάποιο ενδιαφέρον είναι η φροντίδα του πλανήτη που νοσεί. Το ενδιαφέρον όμως των εμπνευστών της είναι το κέρδος και αυτ…

Να θυμόμαστε κάθε χρόνο και για πάντα

Εικόνα
Πριν Τέσσερα χρόνια η δολοφονία του Παύλου Φύσσα από τη φασιστική οργάνωση “Χρυσή Αυγή. Να θυμόμαστε κάθε χρόνο και για πάντα. Η Χρυσή Αυγή, ούτε χρυσή είναι , ούτε αυγή. Ένα μαύρο σκοτάδι, που απειλεί τη χώρα, που επιχειρεί να υποκαταστήσει θεσμούς του κράτους, που απειλεί να βυθίσει την πατρίδα μας, στον ολοκληρωτισμό του φασισμού και του ναζισμού. “Συνήθως το τέλος βάφεται με αίμα. Έγραφα ανήμερα της δολοφονίας του Παύλου.  Ελπίζω το αίμα του, να αφυπνίσει εκείνο το κομμάτι του ελληνικού λαού, που με τη στήριξη του, νομιμοποίησε ένα ακροδεξιό, φασιστικό μόρφωμα.
Αντιλαμβάνομαι ότι μέσα σε ένα σάπιο πολιτικό σύστημα, βρίσκουν πρόσφορο έδαφος τα σκουλήκια. Εκείνο που δεν μπορώ να κατανοήσω, πως ένα κομμάτι του ελληνικού λαού, που δεν έχει σχέση με το φασισμό και τον ναζισμό, στηρίζει δολοφόνους.Η αλήθεια είναι ότι η φλέβα του φασισμού, διαπερνούσε υπόγεια ολόκληρη την επικράτεια, από την κεντρική εξουσία, μέχρι την τελευταία εξουσία του χωροφύλακα σε κάθε γωνιά της υπαίθρου. Όσ…

Η δημοκρατία έχει αδιέξοδα...

Εικόνα
Κάποιοι επικαλούνται τη νομιμότητα, άλλοι πάλι αναρωτιούνται τι είναι νόμιμο και τι παράνομο.Οι περισσότερο υπομονετικοί, περιμένουν το σημερινό παράνομο με τη ψήφιση νέου νόμου να κηρυχθεί νόμιμο και το σημερινό νόμιμο, που θα πάει δεν θα αργήσει η ώρα, που θα περάσει στη παρανομία. Σε μια εποχή χωρίς ιεροδικεία και ιερά εξέταση, η λέξη «μεσαίωνας» έρχεται να μας αποδείξει ότι η δημοκρατία έχει αδιέξοδα. Ζούμε ένα μεσαίωνα νέου τύπου στις εργασιακές σχέσεις, στον πολιτισμό, στην ενημέρωση. Οι ισχυροί σήμερα, μπορεί να μην φορούν ράσα διαθέτουν όμως όλα εκείνα τα μέσα για να επιβάλλουν την δική τους βούληση. «Ο νόμος του ισχυρού», που λέμε… Δεν πληρώνεις τα διόδια; Πέρασε αύριο από το κακουργιοδικείο. Το σημερινό πταίσμα μετατρέπεται αύριο σε κακούργημα και συ συνέχισε να κάνεις το μάγκα. Αν ζούσε σήμερα ο Ροΐδης, τι θα έγραφε για το σημερινό μεσαίωνα; Ένα μικρό απόσπασμα από τις «μάγισσες του μεσαίωνα», για να δείτε ότι μόνο ο δρόμος των μαγισσών μπορεί να μας ξεκολλήσει…

Μεσίτες μεγάλων συμφερόντων

Εικόνα
Μην κατηγορείτε τον πρωθυπουργού που   διαπραγματεύεται την πώληση επιχειρήσεων του Δημοσίου, (Επενδύσεις το λένε ευγενικά). Τα περισσότερα κράτη που βρίσκονται κάτω από την κυριαρχία του νεοφιλελευθερισμού το ίδιο κάνουν, πουλάνε και αγοράζουν. Έχω παρατηρήσει τα τελευταία χρόνια, ότι οι περισσότεροι πρεσβευτές κρατών έχουνεξελιχθεί σε πλασιέ εταιρειών των χωρών τους. Οργώνουν την επαρχεία με την τσάντα γεμάτη προσπέκτους, διαλαλώντας την πραμάτεια τους. Αυτό γίνεται βέβαια σε ένα πρώτο επίπεδο, σε υψηλότερο συμμετέχουν υπουργοί και πρωθυπουργοί. Οι πολιτικοί έχουν αλλάξει ρόλο. Μας ξεγελούν οι λέξεις. Μια “εκλεκτή” μειοψηφία μας επιβάλει την   κατ' επίφαση δημοκρατία και μεις ζούμε με την ψευδαίσθηση της δύναμης της ψήφου. Ουδέποτε συνέβη στην δημοκρατία να κρατεί ο Δήμος. Ακόμα και στην αρχαία Ελλάδα όπως και στο ρωμαϊκό κόσμο, που προσπάθησε να υπάρξει, έλυσε εν μέρη κάποια διοικητικά προβλήματα, κατέληξε όμως πάντοτε σε ολέθριες αναιρέσεις. Στις μέρες μας δεν είνα…

Δεν ημερεύει το θεριό

Εικόνα
Τη δίνω και εγώ αυτή την συμβουλή. «Όλα βρίσκονται μέσα μας κι εκεί πρέπει ν’ αναζητήσουμε, τη χαρά, τη δύναμη, τη ψυχραιμία και τη γαλήνη κι άμα τα έχουμε καλά με τον εαυτό μας, τίποτα δεν μας τρομάζει». Εξαιρετικές θεωρίες, για να μας χαϊδεύουν τ’ αυτιά, οι κάθε λογής ψυχολόγοι - θεραπευτές - αναλυτές και εμείς με την σειρά, αφού τις υιοθετήσουμε χωρίς να τις έχουμε δοκιμάσει, παρηγορούμε τους φίλους μας. Λαμπρές θεωρίες. Αν μου λέγατε και πως γίνεται να μένω ατάραχος όταν το σύμπαν καίγεται γύρω μου, χωρίς να είμαι γαϊδούρι, θα μου λύνατε τα χέρια. Αυτό το θεριό, μέσα μας πως ημερεύει; Τα έχω καλά με τον εαυτό μου, αυτός όμως ο διαρκής θυμός με την εξουσία δεν με εγκαταλείπει. Πως να ημερεύσει το θηρίο; Είχα την ελπίδα ότι ο χρόνος, που όπως λένε είναι ο καλλίτερος γιατρό, θα κρύωνε το αίμα. Φρούδες οι ελπίδες. Το αίμα βράζει μέχρι την τελευταία αναπνοή. Μετά αρχίζει και κρυώνει. Για του λόγου το αληθές μια παλιότερη είδηση από την τοπική επικαιρότητα: «92χρονος μαχαίρωσε …

Στη γειτονιά πενήντα χρόνια πίσω...

Εικόνα
Πιο αργά και πιο βαριά περπάτησα τον ίδιο δρόμο, που κάποτε πετούσα. Και ήταν τόσο έντονη η μνήμη, που με ξεγέλασε. Στη γειτονιά πενήντα χρόνια πίσω που ζωντάνεψε. Με συντροφεύει γλυκά από τα μικρά μου χρόνια μέχρι σήμερα. Ο παράδεισός μου. Θα συνεχίσω τη διαδρομή, στην Οδό Ονείρων, με την βεβαιότητα ότι οι λέξεις δεν θα μπορέσουν να αποτυπώσουν το όνειρο.
Θα συνεχίσω όμως, ρίχνοντας λάδι στην φωτιά της ψυχή μου, που έχει ανάγκη απ’ αυτή τη μαγική διαδρομή.
Ο δικός μου δρόμος είχε πόρτες ανοιχτές, φωνές, χαρές, αστεία χωρίς παρεξηγήσεις, Α! είχε και παγωτατζή με το ποδήλατο τον Αλέκο, παγωτά “Άλμα” , είχε αρώματα από φρέσκο ψωμί, από καθαρό χώμα, από τριανταφυλλιές και νεραντζιές, από γιασεμί και καμέλιες. Είχε ποδοσφαιράκια στην πλατεία και σινεμά υπαίθριο τα Σάββατα. Είχε τις γυναίκες στα πεζούλια να γνέθουν και να πλέκουν. Είχε καραγκιόζη πίσω από το άσπρο σεντόνι. Είχε πολλά παιδιά που έπαιζαν χωρίς παιγνίδια. Είχε γλέντια και χορούς και μουσική, πολύ μουσική, κατά τύχ…

Φθινοπώρου σκέψεις

Εικόνα
Θα μπορούσα να γράψω το παρακάτω λίγο μετά το χωρισμό; «Δεν υπάρχουν χρόνια αγάπης και έρωτα χαμένα. Τίποτα δεν χάσαμε, μπορεί να υποφέραμε, αλλά κερδίσαμε. Ότι αγαπήσαμε κυκλοφορεί στο αίμα μας, ανεβοκατεβαίνει στις αρτηρίες, περνάει από τα καρδιά μας. Διεισδύει στα νέα μας συναισθήματα και μας παγιδεύει στο λάθος των συγκρίσεων. Ότι αγαπήσαμε ζει πάντα μαζί μας». Όχι. Και αν το έγραφα δεν θα το πίστευα, ο εγωισμός που κυριαρχεί αυτές τις ώρες σε συνδυασμό με το παράπονο, την αγανάκτηση, την «προδοσία», δεν θα με άφηναν να δω και να πιστέψω την αλήθεια. «Δεν υπάρχουν χρόνια αγάπης και έρωτα χαμένα». Όλα κερδισμένα και με ένσημα βαρέα. Πάντα περιμένω, να κρυώσει το συναίσθημα, πόνος, αλλά και χαρά, για να γράψω. Ακόμα και εκείνα τα «θυμωμένα κείμενα», αφού εξατμίστηκε ολοκληρωτικά ο θυμός, αποτυπώθηκαν. Διατηρώ με αυτόν τον τρόπο μια απόσταση ασφαλείας από τα συναισθήματα, που στις περισσότερες των περιπτώσεων με οδηγούν σε λάθος μονοπάτια.
Την ώρα του πόνου, ανασύρω πάντα από το παρελθό…

Βαριά η τσάντα για τους μαθητές, ασήκωτη για τους γονείς

Εικόνα
Τη Δευτέρα ανοίγουν τα σχολειά. Ο Σεπτέμβρης γίνεται πιο μελαγχολικός. Πριν δέκα χρόνια στα «παράδοξα» της “Ελευθεροτυπίας” ο Ευγένιος Αρανίτσης έγραφε για τις τσάντες των μαθητών Παραθέτω τον επίλογο ως προτροπή για να το διαβάσετε αλλά και για να αναφερθώ σε ένα άλλο βάρος πιο επώδυνο από αυτό της τσάντας των μικρών μαθητών. «… Η ίδια καταστροφή, πλήττει τον ηθικό και πολιτισμικό προσανατολισμό της λεγόμενης παιδείας, η οποία ευδοκιμεί ως εκπαίδευση, δηλαδή σαν τεχνική μύησης των ατόμων στη χρήση μηχανισμών διαχείρισης της πληροφορίας. Όσο πιο γρήγορα φθίνει το νόημα των γνώσεων που διδάσκονται τόσο ταχύτερα αυξάνει ο όγκος και ο αριθμός των βιβλίων. Παιδιά οκτώ και εννιά ετών κουβαλάνε τσάντες είκοσι κιλών, κυκλοφορώντας στους δρόμους, το μεσημέρι, σαν ετοιμόρροπες μαριονέτες ενός εγκληματικού και βλακώδους συστήματος που επιδιώκει να μας πείσει ότι η μεταφορά πρέπει να διαβάζεται σαν κυριολεξία και ότι, ιδού, το βλέπετε, το βάρος της γνώσης υπάρχει ακόμη, η γνώση είναι τόσο …

Με το αζημίωτο λειτούργησε η πολιτική σκηνή

Εικόνα
Γράφτηκε τη χρονιά που υπήρχε έλλειψη από μέλι, με κυβέρνηση άκρατου νεοφιλελευθερισμού. Για τους πολιτικούς, αφαιρώντας τις αλτρουιστικές αηδίες, πάντα πίστευα ότι η φιλοδοξία ήταν το μεγάλο κίνητρο της ενασχόλησης.  Εσχάτως διαψεύστηκα. Τις συζητήσεις για οικονομικά συμφέροντα, για κλοπές, για χρηματισμούς τις απέφευγα, θεωρώντας ότι εντάσσονται σε  λαϊκίστικες λογικές, που σε καμία περίπτωση δεν ταίριαζαν με την αισθητική μου. Ακόμα και στις κραυγαλέες περιπτώσεις, η  αρχική μου θέση με οδηγούσε να δω τα πράγματα με επιείκεια,  η κλεψιά  εν προκειμένω, ήθελε να εξυπηρέτηση την  άκρατη φιλοδοξία. «Αμάρτησα για το παιδί μου». Μέχρι που ήρθαν οι μέλισσες!  Έπρεπε να δω στη φυλακή τον Τσοχατζόπουλο,  τον Παπαντωνίου ένοχο, τον Παπαγεωργόπουλο να του επιβάλλεται ποινή ισόβιας κάθειρξης, για να φανταστώ πόσοι κυκλοφορούν ελεύθεροι.  Έπρεπε  να διαβάσω, ότι ακόμα και αυτόν  τον πρώην Πρόεδρο της Βουλής των Ελλήνων, αυτόν που ηγείται του νομοθετικού  έργου, τον θεματοφύλακα των νόμων τ…

Δεν κάνει η θέση τον άνδρα, αλλά ο άνδρας τη θέση

Εικόνα
Μακάρι να υπήρχαν λέξεις να περιγράψουν όλον αυτόν τον παραλογισμό. Σιγά μη τρυπούν τα λόγια, το χοντρό πετσί τους. Τα γράφουμε για να ξεθυμάνουμε. Σαν άσκηση αναπνοής να το εκλάβετε. Απέναντι σε τέτοια φαινόμενα τα λόγια περιττεύουν. Και αν εμείς τα ξοδεύουμε, είναι για εσωτερική κατανάλωση. Αν έχεις να κάνεις με τέτοιους τύπους σηκώνεις τα χέρια ψηλά και παραδίδεσαι άνευ όρων, ή «Βάζεις την καπαρντίνα γιατί σιχαίνεσαι τις ομπρέλες, φοράς τα καλά σου από μέσα, παίρνεις μια μικρή βαλίτσα με τα απολύτως απαραίτητα ανοίγεις την πόρτα κι αφήνεις πίσω σου το σπίτι. Καμένο». Δεν μας αρέσει αυτό που ζούμε και αυτό που περιμένουμε είναι χειρότερο. Να επιλέξω με τη λογική του μη χείρον... Βαρέθηκα. Δεν κυνηγάω το απόλυτο, αλλά κουράστηκα να ζυγίζω λεπτομέρειες ανάμεσα από δυο κακά, πιο είναι το λιγότερο. Δυστυχώς οι περισσότεροι που κατέχουν σήμερα θέσεις στο δημόσιο Βίο, δεν μπορούν να τις υποστηρίξουν γιατί ως γνωστό, δεν κάνει η θέση τον άνδρα, αλλά ο άνδρας τη θέση. Είναι ακριβώς …

Δεν ήταν ο Ανδρέας ψεύτης, δεν είναι και ο Αλέξης

Εικόνα
Το άρθρο του πρωθυπουργού για τον ΑνδρέαΠαπανδρέου στην εφημερίδα Documento επί τη επετείω της ιδρύσεως του ΠΑΣΟΚ, ξεπερνάει κάθε φαντασία.35 ημερών ήταν ο Αλέξης Τσίπρας, όταν γεννήθηκε το ΠΑΣΟΚ 3/9/1974  και επτά χρονών με κοντά παντελονάκια, το 1981 όταν για πρώτη φορά έγινε κυβέρνηση με πρωθυπουργό τον Ανδρέα Παπανδρέου.Θα μου πείτεδημοκρατίαέχουμεκαι ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει την άποψή του για αυτά που έχειδιαβάσει ή του έχουνμεταφέρει. Να εκφράσει μια άποψη στο περιθώριο μιας συνέντευξης, να ανατρέξει σε ιστορικά παραδείγματα κατά την διάρκεια μιας πολιτικής ομιλίας, όχι να γράψει πρωτοσέλιδο άρθρο ο πρωθυπουργός της χώρας ανήμερα της επετείου της ιδρύσεως ενός άλλου κόμματος, που μπορεί να έχει συρρικνωθεί, αλλά ακόμα βρίσκεται στη Βουλή. Είναι ανφέρ. Η αγωνία του πρωθυπουργού να αποδείξει ότι ο Ανδρέας δεν ήταν ψεύτης, φαίνεται, ότι πηγάζει μέσα από τα δικά  του υπαρξιακά προβλήματα. Δεν ήταν ο Ανδρέας, δεν είναι και ο Αλέξης.
Θα σταθούμε στο τελευταίο ση…

Να ήταν όλα σινεμά, μωρό μου...

Εικόνα
Τελευταίες λέξεις για το καλοκαίρι που  πέρασε τα πενήντα, για τα αλλά μη με ρωτάτε. Συνήθως όταν στρογγυλοποιείται το ποσό γίνεται δεσμίδα και τοποθετείται στο συρτάρι. Εν προκειμένω, τα καλοκαίρια το ένα πάνω στο άλλο, με σελιδοδείκτες στα καλύτερα, για να μεταγγίζουμε δυνάμεις για τη συνέχεια. Για τα παιδικά δεν τίθεται ζήτημα, ακόμα και σε μέρες πολέμου να τα είχαμε ζήσει, πάντα θα είναι τα καλύτερα. Κάποια ενδιάμεσα έχουν σβηστεί και κάποια ξεπεράστηκαν πάνω από τα θαλασσινά τοπία που κλάψαμε.
Μου το ψιθύρισε μια κυρία από ερτζιανά, για να το θέσω υπ’ όψιν, του απολογισμού μου: «Τo τέλειο άλλοθι. "Δεν έχω ιδέα". "Δεν ξέρω τι μου λες". "Πως το ερμήνευσες έτσι;" Μια βόλτα στο πουθενά κάναμε, εσύ γιατί ζωγράφισες δεσμούς; Ποιος δεσμεύεται σήμερα; Ποιος παίρνει την ευθύνη να έχει συγκάτοικο στο χρόνο του; Ο πιο επικίνδυνος αριθμός είναι πάντα το 2. Πάνε εξήντα χρόνια που πέθανε Αϊνστάιν και το άτομα ακόμα διασπάται.»Το έχω ξανακούσει, πολλές φορές σ’ αυτ…

Από Σεπτέμβρη σε Σεπτέμβρη

Εικόνα
Ευχή για φέτος ο Σεπτέμβρης να μην είναι χάρτινος. Έχω γράψει τρία κείμενα διαφορετικά με τον ίδιο τίτλο «ο χάρτινος Σεπτέμβρης της καρδιά μου», κάποιες φορές το χαρτί μας δίνει ζωή και κάποιες άλλες γκρεμίζει τα όνειρα μας. Πριν κάποια χρόνια περιμένοντας τις εκλογές, ο Σεπτέμβρης πέρασε καλυπτόμενος από προεκλογικές αφίσες, αυτό εννοούσα και ευχήθηκα να μην επαναληφθεί και φέτος.
Πάμε λίγο πίσω, να κάνουμε ένα διάλειμμα.  Τις μέρες του απόλυτου ψεύδους, που τα συνθήματα έχουν αντικαταστήσει το διάλογο, και οι όποιες φιλότιμες απόπειρες, ειλικρινείας, αντιμετωπίζονται δικαιολογημένα με καχυποψία, η οικονομία του λόγου αποτελεί την πιο επιθετική συμπεριφορά. Τα πράγματα είναι απλά, ένα και ένα κάνουν δύο και όχι έντεκα όπως, καθοδηγούμενοι από την αγωνία της πλειοδοσίας προσπαθούν να μας πλασάρουν.
Τώρα που το σκέφτομαι, ξέρεις πόσους Σεπτέμβρηδες, μου έχουν κλέψει; Αυτόν το μήνα, με αρκετή δόση γλυκιάς μελαγχολίας και ανασφάλειας έκανα σχέδια, όχι για το χειμώνα που έρχεται αλλά για τ…

Αναζητώντας το χαμένο χρόνο

Εικόνα
Τα ψέματα τελείωσαν μαζί με τον Αύγουστο. Και επειδή από σήμερα τα πράγματα θα αρχίσουν να σοβαρεύουν, καλό είναι να τα βάλουμε στη θέση τους. Θα συνεχίσουμε απαντώντας με σιωπή, σε όλα αυτά που περίμενα, και με υπομονή μεγάλη. Ολοταχώς στην γλυκιά μελαγχολία του Σεπτέμβρη.
Μπορεί να μη φάνηκε η απουσία, στην πραγματικότητα όμως, απείχα αυτό το διάστημα, ο Αύγουστος τελικά επιβεβαίωσε φέτος το τίτλο του, στην παλιά ελληνική ταινία «Ο ζεστός μήνας Αύγουστος» και μου έδωσε την ευκαιρία να ορίσω το χρόνο με τις κλιματικές συνθήκες, όταν δροσίσει η επιστροφή.
Ο θυμός μου έγινε αέρας και καπνός, αλλιώς θα είχε αποτυπωθεί σ’ αυτήν εδώ τη στήλη. Δεν ωφελεί να γράφω θυμωμένος. Εκ των υστέρων μετανιώνω.
Έχει ενδιαφέρον αυτό το διάστημα της απουσίας, να είσαι νηφάλιος και να παρατηρείς συμπεριφορές. Για την εξουσία τη δόξα και το χρήμα, εκτός από τα μέσα που επιστρατεύονται, βγαίνουν και οι ψυχές στη φόρα. Αποκαλύπτονται. Πέφτουν οι μάσκες και κανείς πλέον δεν μπορεί να κρυφτεί.Όχι δεν είναι όλ…

Να καταθέσουμε τη ψυχή μας, σ’ αυτήν την πόλη

Εικόνα
"Η Πόλη άλλαξε χέρια” έγραφα σε πρόσφατο κείμενο και μπορεί σήμερα η κοινωνία, να μην μπορεί να αντιδράσει, αυτή όμως η εξέλιξη είναι επακόλουθο μια περιόδου προετοιμασίας που προηγήθηκε και δημιούργησε τις κατάλληλες συνθήκες. Η σημερινή εικόνα, για να μη ψάχνουμε ψύλλους στ΄ άχυρα είναι δημιούργημα της παρελθούσας πολιτικής, σε κεντρικό και τοπικό επίπεδο.
Τα φαινόμενα «πολιτικού» τυχοδιωκτισμού που παρατηρούνται στη μικρή μας κοινωνία, δεν είναι αποτέλεσμα παρθενογένεσης, είναι η φυσική συνέπεια, πρόσκαιρων συμμαχιών, εξυπηρέτησης προσωπικών φιλοδοξιών, μεγάλων η μικρών συμφερόντων, που αποτελούν τροχοπέδη στην προσπάθεια για μια δημιουργική, προοδευτική κατεύθυνση που έχει ανάγκη ο τόπος. Στοιχεία, ξένα προς την πολιτική πραγματικότητα που επιθυμεί το σύνολο της κοινωνίας.
Περιμένοντας το φθινόπωρο που δεν αποτελεί μόνο περίοδο προσωπικών διεργασιών, αλλά πρωτίστως κοινωνικής ανασύνταξης και αφετηρία ελπίδας για καλύτερες μέρες, μερικές σκέψεις για να μπαίνουμε σιγά σι…