Πέμπτη, 17 Ιανουαρίου 2008

Οι χαμένοι εμείς





Αυτά τα φαινόμενα της σήψης που παρακολουθούμε σε συνέχειες αυτές τις μέρες, σας προειδοποιώ, δεν είναι σενάρια της φαντασίας, ούτε σενάρια που στηρίζονται σε πραγματικά γεγονότα, δεν παίζουν ηθοποιοί. Είναι η σκληρή πραγματικότητα που απ’ ότι φαίνεται έχουμε ασκηθεί πλέον τόσο, ώστε να μην μας εντυπωσιάζει.
Έχει ειπωθεί πως όλο και περισσότερο βλέπουμε τον κόσμο μπροστά ή πίσω από ένα γυαλί: είτε εκείνο του παρμπρίζ του αυτοκινήτου είτε της οθόνης της τηλεόρασης ή του υπολογιστή. Η περιπλάνηση, η άσκοπη διαδρομή στην πόλη μυρίζει ναφθαλίνη. Οι άξονες έχουν τον λόγο, οι ασφαλτοστρωμένοι ιμάντες πάνω στους οποίους κινείται το ανθρώπινο εμπόρευμα σε μια γιγάντια αλυσίδα παραγωγής και αναπαραγωγής: από τον τόπο κατοικίας στους τόπους εργασίας, ψυχαγωγίας και κατακατανάλωσης χωρίς ενδιάμεσες στάσεις και παρεκτροπές.
Και όσο δεν υπάρχουν παρεκτροπές, όσο σαν πρόβατα επί σφαγής ακολουθούμε την προκαθορισμένη πορεία, τόσο τα φαινόμενα θα γιγαντώνονται, τόσο οι πρωταγωνιστές της διαφθοράς και των σκανδάλων που παρακολουθούμε, θα αλωνίζουν. Δεν είναι όλα θέαμα , για να χειροκροτούμε στο τέλος της παράστασης. Δεν μπαίνουν στο σπίτι μας μέσω του τηλεοπτικού κουτιού για να μας ψυχαγωγήσουν, μπαίνουν για να μας κλέψουν. Τα εκατομμύρια που μαζεύουν στους προσωπικούς τους λογαριασμούς είναι τα ελλείμματα που καλούμαστε εμείς κάθε φορά, σφίγγοντας κι’ άλλο το ζωνάρι να καλύψουμε.
Δεν είναι όλα παιγνίδι, για να στοιχηματίζουμε τον νικητή. Σ’ αυτό που παρακολουθούμε, αν δεν σηκωθούμε από τον καναπέ, οι νικητές είναι δεδομένοι και οι χαμένοι εμείς.

.

Τετάρτη, 16 Ιανουαρίου 2008

Να καταργήσουμε και εμείς τις πλαστικες σακούλες



Είναι ντροπή και πρόκληση για το λαό αυτά που διαδραματίζονται στην κορυφή. Τι στιγμή που η ανεργία μαστίζει την νεολαία, η ακρίβεια εξανεμίζει, τους έτσι και αλλιώς χαμηλούς μισθούς, οι άλλοι οι όσιο και άγιοι και τιμωροί και εξομολογητές της τηλεόρασης, μιλάνε για εκατομμύρια χωρίς να κοκκινίζουν. Την πληρώνουμε ακριβά την χαλαρότητα στον καναπέ.
………………………………………………………………………………………
Μπροστά στο χάος της οικολογικής καταστροφής νιώθεις πολλές φορές τόσο αδύνατος, που σταυρώνεις τα χέρια. Πάντα υποστήριζα τις μικρές νίκες, αυτές που πραγματοποιούνται στην ακτίνα έλεγχου του καθενός. Διάβασα προχθές σε μια αθηναϊκή εφημερίδα ότι, οι κάτοικοι του μικρού χωριού Γκέρτον στην κομητεία του Κέιπρτιζσαιρ, στην Γάγγλια, κατάφεραν να κάνουν πράξη αυτό που αρκετές κυβερνήσεις όλο και συζητάνε , όλο και υπόσχονται πως πρέπει να γίνει: έβγαλαν όλες τις πλαστικές σακούλες από την ζωή τους! Από το περασμένο Σάββατο, κανένα μαγαζί στο χωριό δεν διανέμει πλέον πλαστικές σακούλες. Τις έχουν αντικαταστήσει με τις χάρτινες ανακυκλώσιμες ή αρκούνται στο ότι οι ίδιοι οι κάτοικοι του χωριού πλέον, με δική τους πρωτοβουλία, έχουν προμηθευτεί ωραίες βαμβακερές τσάντες για να βάζουν μέσα τα ψώνια τους .
Ολοκληρωτική απαγόρευση πλαστικών σακουλών ισχύει από την αρχή του χρόνου στο Παρίσι και θα ισχύσει σταδιακά σε όλη τη χώρα έως το 2010. καταργήθηκαν ήδη οι πλαστικές σακούλες στην Ουγκάντα, στην Κένυα, στην Ρουάντα, στην Ζανζιβάρη, στην Νότια Αφρική, στην Ινδία στο Μπαγκλαντές στην Ταϊβάν.
Χωριό με χωριό πόλη με πόλη κράτος με κράτος κάπως έτσι οι μικρές νίκες γίνονται μεγάλες. Κάπως έτσι βρισκόμαστε αλληλέγγυοι με τις επόμενες γενεές
Στην Κέρκυρα ας ξεκινήσει κάποιος φορέας Νομαρχία Δήμος σε συνεργασία με τον εμπορικό κόσμο για να απαλλαγούμε και εμείς από το πλαστικό που δηλητηριάζει την ζωή μας και τη ζωή των γενεών που έρχονται



Τρίτη, 15 Ιανουαρίου 2008

Από το "απόρρητο" στον κανιβαλισμό…



Περιττεύουν τα λόγια. Μετά τις σοβαρές εξελίξεις που παίρνει η υπόθεση Ζαχόπουλου και την εμπλοκή δημοσιογράφων σ΄ αυτό το χορό των εκβιασμών, αισθάνομαι αηδιασμένος από το χώρο. Δεν έχω τίποτα να προσθέσω. Παρακολουθώ τον κανιβαλισμό, που διαδραματίζεται μέσα στους κόλπους του διαπλεκόμενου μορφώματος, με την ελπίδα στην εξασθένιση του.
…………………………………………………………………………………………..
Ευτυχώς δεν είναι όλοι βυθισμένοι μέσα στην διαφθορά και στην διαπλοκή. Η είδηση από «τα πρόσωπα και προσωπεία» της «Ελευθεροτυπίας»
Αμπντού Λαφίφ Κουλιμπαλί, 50 ετών δημοσιογράφος από την Σενεγάλη, που τιμήθηκε το 2005 με το «Βραβείο Ακεραιότητας» της οργάνωσης «διεθνής Διαφάνεια», είναι από εκείνους που φωτίζουν το επάγγελμα – τόσο πολύ λουσμένο στο σκότος, αυτές τις αδέσποτες μέρες - και υπενθυμίζουν διαρκώς ότι ο ρόλος των εκπροσώπων του Τύπου πρέπει να είναι πάντοτε «ένας ρόλος συνεχούς έλεγχου της εξουσίας και υπεράσπισης των αδυνάμων και καταπιεσμένων ανθρώπων» . Ο Κολιμπαλί αποκάλυψε μερικά από τα πιο μεγάλα οικονομικά σκάνδαλα στην χώρα του, δεκάδες περιπτώσεις δωροδοκιών ανωτάτων και ανωτέρων αξιωματούχων, διαφθορά σε δημόσιες υπηρεσίες και διαπλοκή μεταξύ πολιτικών και επιχειρηματιών. Το 1983 κυκλοφόρησε βιβλίο με όλες τις αποκαλύψεις του. Έχει δεχτεί πολλές απειλές κατά της ζωής του. Είναι διάσημος στην χώρα του, αλλά όχι πλούσιος. Θεωρεί πως οι δημοσιογράφοι πρέπει να αμείβονται καλά αλλά όχι προκλητικά».
…………………………………………………………………………………………..Τα λόγια περιττεύουν…
Περιττεύουν τα λόγια. Μετά τις σοβαρές εξελίξεις που παίρνει η υπόθεση Ζαχόπουλου και την εμπλοκή δημοσιογράφων σ΄ αυτό το χορό των εκβιασμών, αισθάνομαι αηδιασμένος από το χώρο. Δεν έχω τίποτα να προσθέσω. Παρακολουθώ τον κανιβαλισμό, που διαδραματίζεται μέσα στους κόλπους του διαπλεκόμενου μορφώματος, με την ελπίδα στην εξασθένιση του.
…………………………………………………………………………………………..
Ευτυχώς δεν είναι όλοι βυθισμένοι μέσα στην διαφθορά και στην διαπλοκή. Η είδηση από «τα πρόσωπα και προσωπεία» της «Ελευθεροτυπίας»
Αμπντού Λαφίφ Κουλιμπαλί, 50 ετών δημοσιογράφος από την Σενεγάλη, που τιμήθηκε το 2005 με το «Βραβείο Ακεραιότητας» της οργάνωσης «διεθνής Διαφάνεια», είναι από εκείνους που φωτίζουν το επάγγελμα – τόσο πολύ λουσμένο στο σκότος, αυτές τις αδέσποτες μέρες - και υπενθυμίζουν διαρκώς ότι ο ρόλος των εκπροσώπων του Τύπου πρέπει να είναι πάντοτε «ένας ρόλος συνεχούς έλεγχου της εξουσίας και υπεράσπισης των αδυνάμων και καταπιεσμένων ανθρώπων» . Ο Κολιμπαλί αποκάλυψε μερικά από τα πιο μεγάλα οικονομικά σκάνδαλα στην χώρα του, δεκάδες περιπτώσεις δωροδοκιών ανωτάτων και ανωτέρων αξιωματούχων, διαφθορά σε δημόσιες υπηρεσίες και διαπλοκή μεταξύ πολιτικών και επιχειρηματιών. Το 1983 κυκλοφόρησε βιβλίο με όλες τις αποκαλύψεις του. Έχει δεχτεί πολλές απειλές κατά της ζωής του. Είναι διάσημος στην χώρα του, αλλά όχι πλούσιος. Θεωρεί πως οι δημοσιογράφοι πρέπει να αμείβονται καλά αλλά όχι προκλητικά».
…………………………………………………………………………………………..Τα λόγια περιττεύουν…

Δευτέρα, 14 Ιανουαρίου 2008

Δεν φτάνει η συγνώμη



Καλές οι αναφορές έξω από τα χωρικά ύδατα, μας απαλλάσσουν από τη φαγούρα που ταλαιπωρεί το μικρόκοσμο μας, αλλά και τα καθημερινά προβλήματα, μερικές φορές προβάλλουν τόσα έντονα, που και να θέλουμε είναι αδύνατο να τα παραβλέψουμε.
Να τη δεχτούμε τη συγνώμη από το Νομάρχη, για τα χάλια του οδικού δικτύου, αλλά φτάνει μια συγνώμη, όταν μάλιστα προέρχεται από κάποιον, που η μικρή θητεία του (μόλις ένα χρόνο) στη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση, τον απαλλάσσει από τις ευθύνες, για μια τραγική εικόνα που όμοια της δεν νομίζω να υπάρχει σε κανένα άλλο μέρος της πατρίδας μας. Ασφαλής η συγνώμη του Νομάρχη και ως εκ τούτου ανέξοδη.
Εκτός από τη συγνώμη ο Νομάρχης ζήτησε και κατανόηση, θα ήταν προτιμότερο να μείνει στην συγνώμη, για κατανόηση δεν νομίζω ότι υπάρχουν περιθώρια.. Στο τέλος της αναφοράς του διακινδύνευσε την πρόβλεψη ότι «μέσα στα επόμενα τρία τέσσερα χρόνια, οι δρόμοι μας θα έχουν άλλη - εντελώς διαφορετική - εικόνα από τη σημερινή.
Αυτό που συμβαίνει με το οδικό δίκτυο του νησιού μας, δεν έχει προηγούμενο, γυρίσαμε στην εποχή των καρόδρομων και του αραμπά, θυμάστε το τραγούδι «Αραμπάς περνά σκόνη γίνεται…» Σκόνη και θρύψαλα.
Μπορεί να μην έχει ευθύνες ο σημερινός Νομάρχης γι’ αυτή την τριτοκοσμική και κάτι παραπάνω, εικόνα, αυτό όμως ουδόλως ενδιαφέρει τους πολίτες και τους επισκέπτες, που ταλαιπωρούνται και κινδυνεύουν καθημερινά οδηγώντας σ’ αυτό το άθλιο οδικό δίκτυο.
Η κατανόηση έχει ξεπεράσει προ πολλού τα όρια της. Σήμερα ο Νομάρχης έχει χρέος να αναλάβει πρωτοβουλίες, με διάθεση διεκδικητική, προτάσσοντας το πρόβλημα γιατί δεν πάει άλλο. Διαφορετικά οι προβλέψεις που διακινδύνευσε, μπορεί να τον δικαιώσουν ως προς «τη διαφορετική εικόνα των δρόμων μας σε τρία η τέσσερα χρόνια», μόνο που αυτή η εικόνα θα είναι χειρότερη από την σημερινή.







.

Τότε ζούσαμε το παρόν και ευτυχώς δεν γνωρίζαμε το μέλλον

Κάποτε παραμονές εορτών είχαμε την πολυτέλεια να μεταθέτουμε για αργότερα. Υπήρχε μια περίοδος ανακωχής. Μετά εορτών, σε μέρες καθημερινό...