Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Μαρτίου 27, 2016

"Λείπει το όνειρο εσύ και το δοξάρι"

Εικόνα
Όλα ένα μέσος όρος.  Πώς να αντλήσεις αισιοδοξία από τα καμένα; Τα καμένα χαρτιά δεν ανακυκλώνονται πλέον. Δεν μπορεί να υπάρξει ουσιαστική αλλαγή υπό τις παρούσες συνθήκες. Η λογική της διαχείρισης και μάλιστα σε περίοδο κρίσης μόνο μιζέρια αναδύει. Οι οραματικές θέσεις της αριστεράς σε εθνικό αλλά και σε τοπικό επίπεδο, παρατηρούμε σήμερα να έχουν βουλιάξει στην λάσπη της πεπατημένης. Παρασυρμένη από το ρεύμα, της προηγούμενης κατάστασης, στροβιλίζεται με το κεφάλι χαμηλά, χάνοντας κάθε σημείο προσανατολισμού. Θα μπορούσαν να είναι διαφορετικά τα πράγματα; Θα μπορούσαν αν το όραμα που εκφράστηκε προεκλογικά, ήταν απαλλαγμένο από σκοπιμότητες. Εν προκειμένω, ο σκοπός ήταν η πάση θυσία εκλογική νίκη. Αν η συνέχεια, ακολουθούσε το δρόμο των προσδοκιών, θα επικροτούσαμε την τακτική, κάτι τέτοιο όμως δεν έγινε και απέδειξε το προσχηματικό του οράματος. Έλλειπε, πέρα από την φαντασία, αυτό που λέμε “επαναστατικό”, αυτό που λεμε "ριζοσπαστικο"   που…

Μήνες και μνήμες

Εικόνα
«Ο ποιητής κάνει τον εαυτό του οραματιστή μέσα από μια μακριά, απεριόριστη και συστηματική αποδιοργάνωση όλων των αισθήσεων. Όλες οι μορφές έρωτα, πόνου, τρέλας. Διερευνά τον εαυτό του, εξαντλεί μέσα του όλα τα δηλητήρια και διατηρεί την πεμπτουσία τους. Δοκιμασία ακατονόμαστη, όπου θα χρειαστεί τη μεγαλύτερη πίστη, την υπεράνθρωπη δύναμη, όπου θα γίνει αυτός μέσα απ’ όλους, ο μέγας σακάτης, ο μέγας αφορισμένος και ο υπέρτατος επιστήμων. Γιατί φτάνει το ΑΓΝΩΣΤΟ ! Έτσι λοιπόν, τι κι αν καταστραφεί στην εκστατική πτήση του μέσα από πράγματα πρωτάκουστα, ακατονόμαστα;» (ΡΕΜΠΩ) Είναι αλήθεια η ποίηση δεν χρειάζεται την στήριξη του αναγνωστικού κοινού, αλλιώς δεν θα υπήρχε. Υπάρχει όμως για να φωτίζει και να καθοδηγεί, όχι αυτούς που τη διαβάζουν αλλά και αυτούς που τυχαίνει να ακούσουν τρεις λέξεις, ένα στίχο και μόνο αυτό να αρκεί για να στηριχτούν πάνω τους και να το κάνουν σήμα κατατεθέν στη ζωή τους.
«Για τον ποιητή είτε βραδιάζει είτε φέγγει μένει λευκό το γιασεμί. Όταν οι ποιητές είνα…

Γελούν μαζί μας και οι σημαίες μας

Εικόνα
Πως να χαρακτηρίσει κανείς τη χθεσινή συζήτηση στη Βουλή; Οι λέξεις “Καφενείο”, “Τσίρκο”, “Μπουρδέλο” περιποιούν τιμή. Από περιέργεια έμεινα ξάγρυπνος να δω μέχρι που μπορεί να φτάσει το επίπεδο της “πολιτικής αντιπαράθεσης”, μέχρι την ώρα που δεν άντεξα και έκλεισα την τηλεόραση. Μια τραγωδία ή κωμωδία, ανάλογα την οπτική γωνία. Αυτό που με έχει στεναχωρήσει περισσότερο από την “ πρώτη φορά αριστερά” είναι ότι μετέρχεται τις ίδιες μεθόδους του σάπιου πολιτικού συστήματος, που προηγήθηκε. Στείρα αντιπαράθεση, κακέκτυπο, παλαιοτέρων εποχών. Δυο νέοι πολιτικοί, χωρίς να διαθέτουν το ιδικό βάρος του Ανδρέα Παπανδρέου και του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, πρωταγωνιστούσαν σε μια φτηνή παράσταση, που μας γέμισε θλίψη. Οι υπόλοιποι επικεφαλής, που συμμετείχαν στους δεύτερους και τρίτους ρόλους, απλώς ενίσχυσαν την τραγική εικόνα, της σύγχρονης, ελληνικής πολιτικής πραγματικότητας. Θα περίμενε κανείς εν έτη 2016, σε μια χώρα που μαστίζεται από πολυετή οικονομική κρίση, με ένα λα…

Της Άνοιξης που αντιστέκεται στη βαρβαρότητα…

Εικόνα