Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Νοεμβρίου 15, 2015

Και ούτε που φαίνεται εκείνη η κατηφόρα...

Εικόνα
Ένα διαχρονικό κείμενο που ανασύρω από τις αποθήκες, για να συμπληρώσει το χθεσινό «Δεν έχω πρόβλημα με την ηλικία», είπα. «Σιγά μη σε πιστέψουμε», ήρθε η αντήχηση. Θα που πείτε η αντήχηση επαναλαμβάνει, έτσι γίνεται συνήθως, αυτή τη φορά όμως δεν άντεξε το ψέμα. Ανεμίζω και πάλι μνήμες. Ανοίγω πληγές και οι φόβοι αναπόφευκτοι. Στη διασταύρωση και πάλι εκεί ακριβώς που τελειώνει η ανηφόρα και αρχίζει η κατηφόρα. Στο σημείο μηδέν, εκεί που στυλώνεις τα πόδια και διαβεβαιώνεις τον εαυτό σου, ότι ποτέ δεν ήταν καλύτερα τα πράγματα. Και όλα αυτά, με άγνοια παντελή, για το τι θα ακολουθήσει. Το «τι ωραία που μεγαλώνουμε», ακούγεται καλό σαν ευχή, αλλά φτάνει πια, μεγαλώσαμε, ας σταματήσει ο χρόνος για τα υπόλοιπα χρόνια της ζωής μας εδώ, να ωριμάσουμε είπαμε να μην σαπίσουμε. Ειλικρινά δεν νοσταλγώ τα νιάτα, πιστεύω πως η κορύφωση βρίσκεται κάπου στη μέση, με τις επιδόσεις να έχουν κάνει τα απαραίτητα χιλιόμετρα και να ρολάρουν καλύτερα, σαν στρωμένη μοτοσικλέτα. Είναι στιγμές που νο…

Έχει ηλικία η γραφή;

Εικόνα
Από φόβο είναι η αντίδραση και ας επιχειρηματολογούμε για το αντίθετο. Μπορεί η κάθε ηλικία να έχει τις χάρες της, στην δική μας, όμως έχει επικαθήσει ένας αχρείαστος φόβος, που όσο και να προσπαθούμε να τον κρύψουμε, έρχεται δια ασήμαντον αφορμή να μας υπενθυμίζει, ότι ο χρόνος τελειώνει. Την εξήγηση τη βρήκα στο βιβλίο του 'Ιρβιν Γιάλομ, “ Στο κήπο του Επίκουρου”. Είναι ο φόβος του θανάτου, που από μια ηλικία και ύστερα, χωρίς, να το συνειδητοποιούμε, γεγονότα που στα χρόνια της νεότητας μας περνούν απαρατήρητα, στην ηλικία μας αποκτούν μια άλλη διάσταση στην καθημερινότητά μας . Και το είδος της γραφής δε μπορεί να μην έχει σχέση με το χρόνο. Έχει ηλικία η γραφή; Από το εφήμερο του ρεπορτάζ στα πρώτα χρόνια της δημοσιογραφίας, έφτασα να γυρεύω απεγνωσμένα λέξεις, για να φυτέψω κάτω απ' το δέρμα μήπως και τους παρατείνω για λίγο τη ζωή. Είναι ο φόβος του θανάτου τελικά, που δίνει και στις λέξεις την ηλικία  τους κάθε φορά που θέλουν να πουν κάτι. «Ένα ελεύθερο θέμα …

Ο τρόπος με ενοχλεί

Εικόνα
Πρόσθεση αφαίρεση. Οι αριθμοί εφιάλτες, για να βρεθούν τα ισοδύναμα. Και από τους ρύπους, και από την παλαιότητα και από την αξία και από την μύγα ξίγκι, για να τελειώσουν οι ψευδαισθήσεις, ότι τα υψηλά τέλη αυτοκινήτων θα μειωθούν. Μια μικρή αύξηση με αριστερό πρόσημο, που δικαιολογείται από την “ποιότητα” του οδικού δικτύου! Μιζέρια. Ψάχνουνε στις ξεχασμένες τσέπες, μήπως έχει ξεμείνει κανένα φραγκοδίφραγκο. Θα μου πείτε κάνεις πως δεν καταλαβαίνεις; Καταλαβαίνω, Χρωστάμε και πρέπει να πληρώσουμε, o τρόπος με ενοχλεί. Θα προτιμούσα από μια κυβέρνηση της αριστεράς να μας μιλήσει ευθέως. Θλίβομαι να τη βλέπω στη θέση του λογιστή, να μετράει τους ρύπους και να προσθέτει τέλη στα γραμμάρια. Ο,τι έγραφα εδώ και τρία χρόνια για εκείνη την αλήστου μνήμης κυβέρνηση, του πάλαι ποτέ δικομματισμού, δεν μπορώ σήμερα να αφαιρέσω ούτε μία λέξη. Πρέπει να συμφωνήσουμε και στα 48 προαπαιτούμενα για να εκταμιεύσουμε την επόμενη δόση. Δόση με δόση, δηλητήριο. Οι δανειστές πλέον…

Τώρα θερίζουν θύελλες

Εικόνα
Τώρα που ντυθήκαμε στα κυανέρυθρα για να θρηνήσουμε τα αθώα θύματα του Παρισιού από τους τζιχαντιστές. Τώρα που γίναμε όλοι Γάλλοι, καλό είναι να ρίξουμε μια ματιά εκεί που οι τηλεοπτικές κάμερες δεν ζουμάρουν. Να γίνουμε καιΣύριοι και Παλαιστίνιοι και Κούρδοι και Ιρακινοί και Λιβανέζοι και Αφγανοί και όπου της γης οι κολασμένοι. Να πιάσουμε το νήμα από την αρχή, από εκεί που ο καπιταλισμός δεν είχε και τις καλύτερες προθέσεις. Σήμερα κάπου διάβασα ότι η Γαλλία, πουλούσε όπλα  στους τζιχαντιστές. Για φαντάσου  εσύ που έβαψες το προφίλ σου στο διαδίκτυο  με τα χρώματα της Γαλλικής σημαίας. Για φαντάσου κάποιο  όπλο  απ’  αυτά που σκόρπισαν το θάνατο στο κέντρο του Παρισιού, να έχει Γαλλική προέλευση. Αυτοί οι παρανοϊκοί δολοφόνοι που ζώνονται εκρηκτικά και παίρνουν μαζί τους αθώους πολίτες, δεν μας προέκυψαν ξαφνικά. Χρησιμοποιηθήκαν από τους ισχυρούς προκειμένου να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντας τους.  Το “Πολέμα τον εχθρό σου δια μέσου του εχθρού σου”, μπορεί να είναι μεγάλη κουβέντα, έχε…