Τελευταία σελίδα αριστερά

Τα σαββατοκύριακα δεν περνούν με τίποτα. Τώρα το φθινόπωρο ακόμα πιο βασανιστικά. Ένα κείμενο, κάτι σαν ευαγγέλιο του δικού μου φθινοπώρου, που φέτος με αναβάπτισε αθώο. Το δικού μου Σεπτέμβρη που φέτος δεν είναι χάρτινος. Να φορέσουμε την φθινοπωρινή στολή και να βγάλουμε τη γλώσσα έξω κοροϊδευτικά, στα γκρίζα σύννεφα, πριν προφθάσουν να μας σκεπάσουν. Δεν βρήκα πιο μελαγχολικό κείμενο για να μπω στο κλίμα. Στόχος είναι να πιάσω τη θέση της μελαγχολίας, βάζοντας εκεί που ετοιμάζεται να στρογγυλοκαθίσει, μια ψεύτικη που μόνο εγώ το ξέρω. «φθινόπωρο και Κυριακή» ο τίτλος του και η συνταγή δοκιμασμένη. Κυριακή απόγευμα Βρέχει, βρέχει συνεχώς. Νατες πάλι οι Κυριακές μετά το μεσημέρι, ώρες - λαιμητόμοι. Νάτες πάλι οι Κυριακές και πριν και τώρα ίδιες σκληρές και αδυσώπητες. Πάλι Κυριακή πριν λίγα χρόνια έγραφα ότι θα έγραφα και σήμερα, μόνο που σήμερα ξημερώνει Δευτέρα… «Κυριακή απόγευμα. Ο ουρανός είναι βαθύγκριζος και σε μεριές – μεριές έχει κόκκινες θαμπάδες. Ο χρόνος σε μια ...

«Πολύ θυμωμένα, πολύ σκληρά τα τελευταία σου κείμενα», μου είπε αναγνώστης της στήλης. Μακάρι να υπήρχαν λέξεις να περιγράψουν όλον αυτόν τον παραλογισμό. Σιγά μη τρυπούν τα λόγια, το χοντρό πετσί τους. Τα γράφουμε για να ξεθυμάνουμε. Σαν άσκηση αναπνοής να το εκλάβετε. Μπροστά σε τέτοιους τύπους σηκώνεις τα χέρια ψηλά, δεν υπάρχουν λέξεις να τους αντιμετωπίσεις. Δεν παλεύονται. «Παραδίδομαι» φώναξε ο Οδυσσέας Ιωάννου, ακούγοντας την ομιλία του πρωθυπουργού στην Δ.Ε.Θ. «Εντάξει μωρέ, παραδίνομαι. Δεν έχει νόημα πια. Τι να πεις και τι να γράψεις. Μια δειλή φωνή είπε δειλά λόγια. Αποκαρδιωτικές κουβέντες από πρωθυπουργό σε πάνελ με χαπακωμένες μαριονέτες δίπλα του. Παραδίνομαι. Αλήθεια. «Στόχος μας, κάθε οικογένεια να έχει έναν, τουλάχιστον εργαζόμενο!». Το άλλο ήταν καλύτερο, το επανέλαβε περήφανα τρεις φορές. «Έχουμε πάρει το μεγαλύτερο δάνειο που έχει δοθεί ποτέ στον πλανήτη, σε χώρα!» Μα την Παναγία παραδίνομαι! Πέφτουν οι λέξεις σαν σαπισμένα δόντια. Είναι άλλοι άνθρωποι, μιλάνε ...

Ακόμα και ο μισητός Μεταξάς, μπροστά στην πίεση του ελληνικού λαού είπε Όχι. Οι «σωτήρες», που μας κυβερνούν, συσκέπτονται με τους κατακτητές και συνωμοτούν κατά του λαού τους, επιβάλλοντας με τρόπο βασανιστικό κάθε μέρα και νέα μέτρα. Εντολοδόχοι των τοκογλύφων, αναλαμβάνουν τον άχαρο ρόλο του εισπράκτορα, ρουφώντας και τις τελευταίες ρανίδες αίματος, των εξαθλιωμένων πολιτών που ανήκουν στα κατώτερα στρώματα. Ακόμα και ο κοντός δικτάτορας, άκουσε τον λαό και αρνήθηκε την ταπείνωση. Αυτοί οι κύριοι, με ποιο δικαίωμα, ενεργούν; Η πλειοψηφία του εκλογικού σώματος, τους έδωσε την εντολή να κυβερνήσουν, με βάση τις προγραμματικές τους διακηρύξεις, που αν θυμάμαι καλά προέβλεπαν αυξήσεις και όχι απολύσεις. Αντί σήμερα να εκτελούν τις εντολές των ξένων και με συνοπτικές διαδικασίες να υποθηκεύουν το μέλλον αυτής της χώρας, γιατί δεν ρωτούν αυτόν το Λαό αν συμφωνεί; Οι πολίτες ψηφίζουν υπηρέτες, όχι δυνάστες. Η κυβέρνηση σήμερα αυθαιρετεί. Πορεύεται χωρίς την βούληση του ελλη...

Το 1981, μπορεί να μην έγινα έφεδρος αξιωματικός, λόγω πολιτικών φρονημάτων, μετά τριάντα χρόνια όμως, το ίδιο κόμμα, μου ανοίγει διάπλατα το δρόμο να γίνω έφεδρος εργαζόμενος. Καμία κυβέρνηση μεταπολεμικά δεν στράφηκε τόσο απροκάλυπτα εναντίον των εργαζομένων. Καμία κυβέρνηση δεν έδειξε τόση ανεπάρκεια όλα αυτά τα χρόνια. Ακόμα και εμείς, που από θέση είμαστε υποψιασμένοι, η φαντασία δεν ήταν αρκετή για να συλλάβει το μέγεθος. Είναι επικίνδυνη. Ακούγοντας τον πρωθυπουργό να μιλάει στην ΔΕΘ για την κατάσταση της χώρας υπερασπιζόμενος με σθένος τις επιλογές του, ζητάς βοήθεια ψυχίατρου. «Καμία τύχη» έγραφα χθες, «με λάθος συνταγή και κακό μάγειρα» όπως γράφει ο Σταύρος Λυγερός, Δεν υπάρχει διέξοδος Δυστυχώς έχουμε την ατυχία σε μια τέτοια συγκυρία, να βρισκόμαστε στο έλεος ανικάνων ηγεσιών της Ευρώπης και προπάντων της Ελλάδος. Και ο λαός αποπροσανατολισμένος και φοβισμένος, ύστερα από μια ήττα, που ακόμα δεν έχει καταλάβει, δεν μπορεί να βρει κοινή πορεία αντίδρασης. Σε εκείν...

Γεώργιος Παπανδρέου ο νεότερος, «δίνοντας το καλό παράδειγμα». Μετά δεν ξέρω και εγώ από πόσα μνημόνια, μεσοπρόθεσμα και έκτατα εισπρακτικά μέτρα, έδωσε και αυτός έναν μηνιαίο μισθό, από την ετήσια αποζημίωση που λαμβάνει σαν Πρωθυπουργός. «Στοίχημα κάθε αντιξοότητας είναι να γίνει ευκαιρία». Γράφει ο Στέλιος Ράμφος «Το κερδίζουν όσοι προηγούνται του εαυτού τους και ξεκινούν από μέσα τους για να πιάσουν την άκρη του μέλλοντος στο κουβάρι του παρόντος. Όποιος προηγείται του εαυτού του μπορεί να τον παρατηρεί σαν τρίτος και να τον περιλαμβάνει αυτονόητα σε κάθε σχέδιο αλλαγής των πραγμάτων. Αυτός έχει στόφα ηγέτη και όπως οι κρίσεις οφείλονται σε έλλειμμα ηγετικό, όταν τούτο καλυφθεί, καλύπτονται όλα τα άλλα ελλείμματα… Γεώργιος Παπανδρέου. Αν και προϊόν των περιστάσεων, ο ηγέτης βοηθά το χρόνο να κυοφορήσει, να γεννήσει και να ξαναγεννηθεί. Είναι ο επιβήτορας και η μαμή του χρόνου και με τις ιδιότητες αυτές υποστηρίζει την τύχη του… Γεώργιος Παπανδρέου Ο ηγέτης αρθρώνει όσα θα ...