Τελευταία σελίδα αριστερά

Πως έχω την αίσθηση, ότι η νέα κυβέρνηση είναι παλιά; Βεβαίως και δεν είναι του παρόντος οι μέλλουσες κρίσεις, όμως και τα πρόσωπα, αυτά τα ξινά, συντηρητικά, απομεινάρια του παρελθόντος. Και εκείνο το μπλε, που δεν είναι του Αιγαίου, που τα ντύνει και τα πνίγει. Να μην ξεχάσω και το άρωμα Σημίτη, τότε που η Ελλάδα έτρεχε, να γίνει Γερμανία σε μια αποκριάτικη γιορτή. Μόλις έσπασε και η τελευταία φούσκα, μας έσφιξε η Γερμανία στην αγκαλιά της, τόσο μέχρι να σκάσουμε. Συνεχίζει η Σταματέλλα, και με βγάζει από την δύσκολη θέση, να γράψω πικρά λόγια για ένα κομμάτι της αριστεράς, που όχι δεν σέρνει μόνο τα ποδιά του, σε μια κυβέρνηση που στην ουσία δεν πιστεύει, αλλά και τη ψυχή του. …………Παύση…..Μικρή , μεγάλη , δεν έχει σημασία. Αυτό που έχει σημασία είναι ότι υπάρχει παύση , για τις θολές εξελίξεις, για την ασφυκτική καθημερινότητα και κυρίως για αυτά που έπονται…Ποιος μπορεί να σχολιάσει μπερδεμένες καταστάσεις , όταν κι αυτοί που τις δημιουργούν και συμμετέχουν στο...

Ο χρόνος με αναγκάζει να πάω προς τα πίσω, το κείμενο πριν δυο χρόνια για την κυβέρνηση περιορισμένης ευθύνης, χωρίς ούτε μια λέξη να αλλάζει για τη σημερινή κυβέρνηση Σωτήριας. Τα ίδια, λίγες ώρες πριν ορκιστεί, για να κάνουμε συγκρίσεις. Μακάρι να βγούμε ψεύτες. Στρατηγικές επιβίωσης, καταρτίζει, η κοινωνία, σε ένα κράτος που η κυβέρνηση δεν κυβερνάει, αλλά διεκπεραιώνει και εκτελεί αποφάσεις τρίτων. Ο όρος «κυβέρνηση περιορισμένης ευθύνης», όπως κάποιοι την αποκαλούν μάλλον τη ψηλώνει. Οι εργασιακές σχέσεις, το ασφαλιστικό αλλάζουν δραματικά, διαμορφώνοντας ένα περιβάλλον επώδυνο για πολλές ομάδες εργαζομένων. Τα «ενοικιαστήρια» και τα «πωλητήρια» γεμίζουν τις άδειες βιτρίνες σαν αγγελτήρια θανάτου. Η κοινωνία βουλιάζει καθημερινά στην ύφεση και στο φόβο. Οι κατακτήσεις δεκαετιών για ένα κοινωνικό κράτος, γκρεμίζονται και στα χαλάσματα ο καθένα προσπαθεί να βρει δρόμους για να επιβιώσει. Η στήλη προκείμενου να μην γίνει αφορμή, αναπαραγωγής τρόμου και θλίψης, παίζει με χρώματ...

Από παλαιότερες εκλογικές αναμετρήσεις, ούτε προεκλογικό, ούτε μετεκλογικό. Μια καταγραφή συμπεριφορών, ως προς την διαχείριση της νίκης ή της ήττας, συνήθως από την πλευρά μου της ήττας. «Τα ρέστα μου». Είναι η στιγμή που τινάζεις την πάγκα στον αέρα, ή σε τινάζει και γυρνάς χαμένος σε ένα σπίτι υποθηκευμένο ταπί, αλλά όχι ψύχραιμος, γιατί τα ρέστα τα δίνεις σε στιγμή πανικού, με μυαλό κουρκούτι και ανασφάλεια, που ξεπερνάει τα όρια του επιτρεπτού. Το διαπιστώσαμε φαντάζομαι αυτές τις μέρες. Τα δίνουν όλα χωρίς ίσως να σκέφτονται οι περισσότεροι, την επόμενη μέρα, χωρίς να κρατάνε αναμονές, λες και η ζωή έχει καταληκτική ημερομηνία αυτή των εκλογών. Ευτυχώς που μέσα σ΄ αυτό το παιχνίδι πλειοδοσίας και μειοδοσίας, υπάρχουν και οι παίκτες, που η εμπειρία τους, επιτρέπει να σκέφτονται το μέλλον, να σκέφτονται που μετά απ’ αυτούς ακολουθούν και άλλοι, που στο βάθος του χρόνου, έστω και με την βοήθεια της ιστορίας θα χορέψουνε στην επιβλητική σάλα των «ρόδων», δικαιωμένοι από τις γ...

Η επόμενη μέρα έχει αρχίσει. Σήμερα, αύριο, το αργότερο μεθαυρίο, θα σχηματισθεί κυβέρνηση με κορμό την Ν.Δ. και με τη συμμετοχή του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜΑΡ. Ο ΣΥΡΙΖΑ στη θέση της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Ένα μικρό κόμμα, που ύστερα από μια ισχυρή έκρηξη τους τελευταίους μήνες, από το 4,6% έφτασε στο 16,7% κι από κει στο 27%, σήμερα βρίσκεται να εκφράζει ένα μεγάλο τμήμα του ελληνικού Λαού. Μεγάλο το βάρος, αλλά και μεγαλύτερη η πρόκληση. Το κόμμα της αριστεράς, έχει απέναντι του και πάλι, τους δυο πρωταγωνιστές, του πάλαι ποτέ δικομματισμού, που θα επιχειρήσουν να αποτελειώσουν, αυτό που ξεκίνησαν και οδήγησαν τη χώρα στο γκρεμό. Έχει απέναντι του, κόμματα που έχουν δεσμευτεί με τις υπογραφές των αρχηγών τους, Σαμαρά και Βενιζέλου, απέναντι στους εταίρους και δανειστές μας και έχουν δοκιμαστεί για τη διαπραγματευτική τους δεινότητα. «Τα δύο κόμματα, το ΠΑΣΟΚ και η Ν.Δ. που μας έφεραν έως εδώ», γράφει ο Στάθης «πήραν την εντολή που χρειάζονταν απ’ το ικανό κι α...

Αν ο ελληνικός Λαός ψήφιζε σήμερα, ο ΣΥΡΙΖΑ θα ήταν πρώτο κόμμα. Οι καλοί θεοί επιβράβευσαν χθες, το κόμμα της αριστεράς, που με συνέπεια, υπερασπίζεται την αξιοπρέπεια και την περηφάνια του ελληνικού λαού, και του προσέφεραν τον απαραίτητο χρόνο, για να γίνει ακόμα πιο δυνατό, για να δημιουργήσει η αριστερά ένα πλειοψηφικό ρεύμα, που θα της επιτρέψει, να διαχειρισθεί την τύχη της πατρίδας μας, χωρίς δεκανίκια του παρελθόντος. Ο Λαός άντεξε κόντρα σε μια πρωτοφανή επίθεση εκβιασμών από δυνάμεις, εντός και εκτός της χώρας. Ποτέ στο παρελθόν δεν είχαμε τέτοια ωμή παρέμβαση από εξωτερικούς παράγοντες στα εσωτερικά της πατρίδα μας, προκειμένου να διαμορφωθεί ένα εκλογικό αποτέλεσμα που θα τους ικανοποιήσει . Ο Λαός άντεξε και ενίσχυσε το κόμμα της αριστεράς, με τρόπο μαγικό, στέλνοντας τον πάλαι ποτέ δικομματισμό, να παίξει την τελευταία του πράξη σ’ αυτόν το άχαρο ρόλο, που του έχουν επιβάλει οι «αγορές». Ο χρόνος, που τόσο είχε υμνηθεί από την στήλη, έκανε και ...