Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Ιουλίου 26, 2015

Για τον Αύγουστο των ανθρώπων, που μπορούν να δηλώσουν την αποτυχία…

Εικόνα
Δεν υπάρχει ούτε ανάσα δροσιάς για να περάσει  από την ανοιχτή μπαλκονόπορτα. Πλάνο  από το «Τσάι στη Σαχάρα».  Τα κουνούπια με έχουν κάνει άθελά μου αιμοδότη. Κάτω από τον ανεμιστήρα ξαπλωμένος ανάσκελα, ακολουθώ τη φορά των πτερυγίων  και εστιάζω τη σκέψη μου στο κέντρο.  Αυτό που περίμενα τόσα χρόνια αυτό είναι;   Όλη αυτή η φασαρία για «πρώτη φορά αριστερά»  αυτό ήταν; Δεν θα ξεκολλήσω τα μάτια μου  από το κέντρο του ανεμιστήρα αν δεν πάρω μια απάντηση. Έβαλα ένα παράδειγμα στην άκρη  του ενός πτερυγίου  και άρχισα υπομονετικά να λύνω την εξίσωση. Το ποντικάκι – χάριν πειράματος το ζώο – άρχισε  ν’ αλλάζει συνεχώς θέσεις , ακολουθώντας  τη φορά των πτερυγίων. Και εκεί που άρχισε να λύνεται η απορία , άλλαξε πορεία . Πηδούσε με χάρη προς όλες τις κατευθύνσεις  και μου έβγαζε κοροϊδευτικά τη γλώσσα . Το μόνο που μπορούσα με βεβαιότητα να συμπεράνω  ήταν η χαρακτηριστική  αστάθεια στη διαδρομή του . Θα μείνεις με την απορία σκέφτηκα.  Είχε μια ευχέρεια να με ξεγελάει… ακόμα και μπροσ…

Σου πάει το καλοκαίρι

Εικόνα
Πολλά ο φετινός Ιούλιος και που να χωρέσουν. Ευτυχώς, που η καρδιάείναι πλασμένηαπό υλικόπου τεντώνεται και φτάνει στο άπειρο, τον Ιούλιο δε, ακόμα παραπέρα. Αλλιώς πως να χωρέσει τόσες νίκες και ήττεςμαζί. Ε! λοιπόν τον Ιούλιο μεγαλώνει η καρδιά τα βάζει όλα σε μια τάξη. Το μυαλό είναι αυτό που πανικοβάλλεται περιμένοντας το άγνωστο. Το μυαλό είναι αυτό, που δεν αντέχει να περιμένει. Και το μυαλό είναι εκείνο που στην αναμονή παίρνει παράδρομους και χάνεται. Διότι η άγνοια στο μυαλό κατοικοεδρεύει.Η καρδιά όμως τα χωράει όλα και άλλα τόσα. Από Ιούλιο σε Ιούλιο προχωράμε,  οι ρωγμές  που γεμίζουμε δεν μας τρομάζουν, τόσα χρόνια μάθαμε, άλλωστε από ρήγματα μονάχα  μπορούμε  να αντικρίζουμε τον κόσμο. Σπαράγματα αλήθειας το υπέρτατο κέρδος. Και μια αθωότητα σαν το βλέμμα εκείνου  του μωρού, που δεν έμαθε τίποτα ακόμη. Ήταν Ιούλιος θυμάμαι και τότε, αμέσως το αισθάνθηκα, «έχεις κάτι από το παρελθόν μου εσύ» σκέφτηκα,δεν στο είπα,γύρω γύρω στο έφερνα μη σε τρομάξω θα καταλάβεις με τον καιρό…

Οι γλυκές παρανομίες μαραίνονται στο φως

Εικόνα
Το παρακάτω κείμενο γράφτηκε πριν μια δεκαετία,  αφορμή  τα συνοδευτικά πορνό DVDσε κάποιες εφημερίδες, προκειμένου να αυξήσουν τις πωλήσεις τους.   Αφού μοίρασαν σπίτια, αυτοκίνητα, ταξίδια, εγκυκλοπαίδειες, κάθε είδους ηλεκτρική συσκευή και ότι φαντασθεί ο νους σας, οι εφημερίδες βάλθηκαν να αποκαθηλώσουν και το πορνό. Η καινούργια μόδα είναι να μοιράζουν απλόχερα ταινίες πορνό. Τέσσαρα συλλεκτικά DVD προσέφερε την περασμένη Κυριακή, αθλητική εφημερίδα στους αναγνώστες της, με πρωταγωνιστές την Τσιτσιολίνα το Γκουσγκούνη την Τίνα Σπάθη και άλλους νεότερους.
Το πορνογραφικό υλικό από αρχαιοτάτων χρόνων ασκούσε μια ιδιαίτερη γοητεία και η γοητεία αυτή μεγάλωνε όσο τα μέτρα ασφαλείας περιόριζαν την διακίνησή του. Στην δεκαετία του 1970 οι εξώστες των πορνό σινεμά, απαιτούσαν εν χορώ την εμβόλιμη «τσόντα». Στη συνέχεια τα πράγματα έγιναν ευκολότερα, πάντα όμως υπήρχε μια διακριτικότητα για την αδήριτη ανάγκη της οφθαλμολαγνείας.
Δεν διακατέχομαι από σύνδρομα πουριτανισμού, απεναντίας. η έ…

Κάπου εκεί ανάμεσα λες. Και χαμογελάς

Εικόνα
Η αντοχή αυτής της κοινωνίας δεν έχει προηγούμενο, πέντε και πλέον χρόνια μέσα στην κρίση κρατάει το ρυθμό,σε χαμηλές στροφές θα μου πείτε, όμως τον κρατάει . Δεν χάνει τα βήματα και οι χοροί καλά κρατούν με «το ροκ του μέλλοντος μας». Και εκεί  που έρχονται στιγμές που ο κόσμος χάνεται. Εκεί που σκέφτεσαι το χθεσινό,  έρχεται το σημερινό με μεγαλύτερη σφοδρότητα.   Και ξαφνικά  εκεί που διαπιστώνεις ότι δεν έχεις άλλες λέξεις, -  τις τελευταίες, που είχαν απομείνει τις ξόδεψες πριν από λίγο - κάνεις μια προσπάθεια, που δεν είναι η τελευταία, πάνω από την υδρόγειο,  που βρίσκεται στο γραφείο σου, να  χωρέσεις τον κόσμο στα δυο σου μάτια, να γίνεις ανεκτικός, συγκαταβατικός. Μεγάλος εσύ και ο κόσμος μια σταλιά.  Μόλις απλώσεις το χέρι σου, τον κρύβεις και ψηλά… μυρμήγκια  τα αστέρια. Κάπου εκεί ανάμεσα λες. Και  χαμογελάς. Απόψε θα βρέξει αστέρια! Μ’ αυτά και μ’ αυτά, δίχως κοινωνικές  συμπεριφορές της ψευτιάς και κάπως απροσάρμοστα, πορευτήκαμε  χρόνια και χρόνια: με αγαπημένους ποιητέ…

Τα καλοκαίρια θέλουνε το χρόνο τους

Εικόνα
Πάλι Δευτέρα. Έχω πολλή δουλειά. Δεν θα κάνω τίποτα.Έχετε ακούσει για την τράπεζα χρόνου; Αυτήν θα επισκεφτώ σήμερα. Θα δανειστώ χρόνο, τόσο, όσο η μνήμη μου, έχει ανάγκη. Στη ζωή μας την άκρως βιαστική, το έχουμε νιώσει, όταν αδειάζουμε, στη χάση και στη φέξη, λίγο να σκεφτούμε.. Το έχουμε επιδιώξει.  Όταν επιταχύνουμε διαρκώς, καθημερινώς για να χαθούμε: από τον αληθινό εαυτό μας, τις βαθύτερες σκέψεις μας, τις βασικές αλήθειες και αρχές της αληθινής ζωής.
«Στα υπαρξιακά μαθηματικά – γράφει ο κύριος Κούντερα - η εμπειρία της ζωής λαμβάνει τη μορφή δύο στοιχειωδών εξισώσεων: ο βαθμός της βραδύτητας είναι ευθέως ανάλογος με την ένταση της μνήμης. Ο βαθμός της ταχύτητας είναι ευθέως ανάλογος με την ένταση της λήθης»
«Γιατί χάθηκε η ηδονή της βραδύτητας;» «Που είναι οι παλιοί αργόσχολοι;» Μας ρωτάει ο συγγραφέας «Που είναι αυτοί οι φυγόπονοι ήρωες των λαϊκών τραγουδιών, αυτοί οι πλάνητες που χαζεύουν από μύλο σε μύλο και κοιμούνται στην ύπαιθρο; Άραγε χάθηκαν μαζί με τους χωματόδρομους…