Τελευταία σελίδα αριστερά

Εβδομάδα των παθών, όπως και οι προηγούμενες εβδομάδες, για τους ταπεινούς και καταφρονημένους, για τους φτωχούς   που στην πατρίδα μας   είναι πολλοί ,  πάρα πολλοί.     Ένα παλαιότερο κείμενο ,   που σήμερα φαντάζει πιο ρεαλιστικό.   Στα ήδη γνωστά προβλήματα, αυτές οι μέρες προσθέτουν και το συναισθηματικό βάρος. Το βάρος όχι βεβαία από τα πάθη του Χριστού, αλλά από την ανάγκη, που φτάνει στα όρια της ντροπής «Τη φτώχια που μας έχει γονατίσει την νοιώθω μεγαλύτερη ντροπή».  Αυτές τις μέρες η μόνη παρηγοριά μας οι ποιητές. «Όπου και να σας βρίσκει το κακό, αδελφοί, όπου και να θολώνει ο νους σας, μνημονεύετε Διονύσιο Σολωμό». Μας προτείνει ο Οδυσσέας Ελύτης. Και επειδή η εβδομάδα των παθών, όπως την αισθάνεται κανείς, προσφέρεται για εσωτερικές αναζητήσεις, παρέα με τους ποιητές αυτές τις μέρες γιατί η ντροπή δεν αντέχεται.   «Για τον ποιητή είτε βραδιάζει είτε φέγγει μένει λευκό το γιασεμί. Όταν οι ποιητές είναι μακριά δεν υπάρχ...

Ο αφαιρετικός λόγος, παρόλη τη γοητεία που ασκεί, εμπεριέχει κινδύνους. Τα λογοτεχνικά κείμενα δεν είναι έκθεση επιχειρημάτων, είναι κατάθεσης ψυχής και η ψυχή πολλές φορές δεν πάει χέρι χέρι με την λογική ή για να ακριβολογώ, πολλές φορές η λογική κρύβεται, πίσω από γενικεύσεις. Φυσικά και δεν τα πιστεύω το παρακάτω. Αν τα πίστευα δεν θα ’θελα να ζήσω, ήταν μια φωτογραφία της στιγμής:   «Τελικά οι γυναίκες είναι η πιο συντηρητική φάρα. Η μανία της ιδιοκτησίας τις προτρέπει να σου αφαιρούν τα πάντα,. Αθόρυβα σε πλησιάζουν, σε τυλίγουν και σε τρώνε κομμάτι κομμάτι, μέχρι να το πάρεις μυρωδιά έχεις μείνει ο μισός. Όταν σε σακατέψουν είναι έτοιμες να σου προσφέρουν υπηρεσίες, γίνονται απαραίτητες,   δεκανίκι σε μια αναπηρία δημιούργημα τους». Λόγια εκείνης της στιγμής, εκείνης της ψυχής της θυμωμένης, της πληγωμένης και ο πληθυντικός χρησιμοποιείται για τονίσει τον ενικό. Πρωτομαγιά αύριο . Μπορεί να μη καθορίζουν οι εποχές τους αγώνες, κάποιοι μήνες όμως, έχουν ταυτ...

Μέρες των παθών της κοινωνίας.  Των  παθών διαρκείας, χωρίς χρονικό ορίζοντα λήξης. Με μόνες σταθερές την πρόσθεση και την αφαίρεση. Αφαίρεση ελαφρύνσεων   και πρόσθεση βαρών. Εν τέλει μια διαρκής αφαίρεση ζωής.   Για όσους ακόμα, το παλεύουν, με ένα   «α» στερητικό σε πρώτη χρήση, κάτι θα μείνει. Τι; το πιο πολύτιμο κομμάτι της ψυχής,   που η αφαίρεση δεν το αγγίζει. Λίγη ψυχή, γιατί η υπόλοιπη κάλυψε μέρος των υποχρεώσεων. Ας είναι μάθαμε στα λίγα γι’ αυτό μπορούμε και τα πολλά…δεν περιμένουμε την ανάσταση, ένα κομμάτι της ψυχής μας όμως,   ό,τι και να γίνει θα το κρατήσουμε. Μεγάλη εβδομάδα, θα μπορούσε, να γίνει η συνήθης αναφορά, όμως οι παραμονές, οι εορτές, τα έθιμα, πολλές φορές υπολείπονται των γεγονότων. Οι αναφορές σε σημαντικές ιστορικές στιγμές συνοδεύονται, αν ο χρόνος συμμαχήσει, με κάποια Χριστούγεννα, με κάποιο Πάσχα, με κάποια μεγάλη εβδομάδα, που γίνεται μεγαλύτερη. Η εβδομάδα των παθών συνδυαστικά με τα πάθη ενός λαού, που...