Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Ιανουαρίου 4, 2009

Ο παράδεισος είναι δικαίωμα...

Είναι κάποια γεγονότα που δεν σου επιτρέπουν να στρέψεις το βλέμμα σου αλλού. Φαντάζει ιεροσυλία να γράψω για οτιδήποτε άλλο. Νοιώθω τα μάτια των τρομαγμένων παιδιών από τους βομβαρδισμούς των ισραηλινών αεροπλάνων, να με παρακολουθούν. Νοιώθω τον πατέρα που κρατάει το άψυχο κορμί της κορούλας του, και ο θυμός του με διαπερνάει. Η καθημερινότητα, μου φαίνεται γελοία, ακόμα και αυτή η οικονομική κρίση που απ’ ότι λένε είναι σοβαρή ωχριά μπροστά στις αγριότητες.
Το τελευταίο διάστημα προσπαθώ να καλύψω τη στήλη με παλαιότερα κείμενα, η οργή, μου υπαγορεύει άλλα πράγματα να γράψω, και είναι σίγουρο ότι κάποια στιγμή θα το μετανιώσω.
Ποτέ δεν υπήρξα οπαδός του «οφθαλμόν αντί οφθαλμού». Τι φταίνε τα εβραιόπουλα... τι φταίνε τα αμερικανόπουλα...
Στη σιωπή αυτές τις ώρες και στη περισυλλογή
Στους ποιητές που έπνιξαν τη οργή τους, θα
Ακουμπήσω. Στους ποιητές εκείνους που απαίτησαν τον παράδεισο
«Άργησα πολύ να καταλάβω» μας λέει ο Οδυσσέας Ελύτης, τι σημαίνει ταπεινοσύνη και φταίνε αυτοί που μου μά…

Καλό καλοκαίρι

Ένα παλαιοτερο κείμενο γαιτί η βροχή δεν αντεχεται. Πέμπτη 12 το μεσημέρι. Η αναμονή ανήκει στα βαρέως ανθυγιεινά επαγγέλματα. Όποιος την ασκεί θυσιάζει πολλά. Από το νευρικό του σύστημα έως τον άχρηστο χρόνο να περιμένει. Η αναμονή σκοτώνει και δεν ξέρω τελικά αν αξίζει το κόπο. «Πόσο να περιμένει πια κανείς; Πόσες ζωές του έχουν τάξει άγνωστοι θεοί για να θυσιάσει αυτή την σίγουρη τη μία.»
Μπορεί σήμερα να είμαι εκτός επικαιρότητας, όλα αυτά όμως που γράφω αυτές τις μέρες να δείτε που θα αρχίζουν να επικαιροποιούνται μέρα με τη μέρα. Και το αύριο είναι το ζητούμενο, το μέλλον, αυτό που δεν εξαρτάται, από μια απόφαση κάποιας εκλογικής επιτροπής, από κάποιες πρόσκαιρες συμμαχίες, από κάποιες ευνοϊκές συγκυρίες. Η πορεία είναι προδιαγραμμένη.
…………………………………………………………………………………………..
είμαι αισιόδοξος για τις εξελίξεις, όλο αυτό το διάστημα, άκουσα ελπιδοφόρες φωνές, που ακόμα και κάτω απ’ τις κομματικές πιέσεις και τις καταστατικές αρχές είχαν λόγο πολιτικό και όραμα κοινωνικό. Διέκρινα συ…

Ας αναρωτηθούν

Με αφορμή των ανασχηματισμό και επειδή ο χρόνος σήμερα δεν μου επέτρεψε να γράψω, ανασύρω ένα παλαιότερο κείμενο με τίτλο, «από πού πηγάζουν οι εξουσίες;» καλό θα ήταν να αναρωτηθούν και οι νέοι Υπουργοί και Υφυπουργοί της Κυβέρνησης.
Συναντάω μερικές φορές κάποια κείμενα, που είναι σαν τα έχω γράψει εγώ. «Από πού αντλούν τη μικρή η τη μεγάλη δύναμη τους οι πολιτικοί και που νομίζουν οι ίδιοι ότι οφείλουν να αναζητούν την νομιμοποίηση και την επικύρωση της ισχύος τους;» αναρωτιέται Παντελής Μπουκάλας σε άρθρο στην «Καθημερινή» της περασμένης Κυριακής.
Η απάντηση θα έπρεπε να ήταν από τον Λαό, το λέει και το σύνταγμα, άρθρο πρώτον: «όλες οι εξουσίες πηγάζουν από τον Λαό» Οι πολίτες τους ψηφίζουν, κατά συνέπεια σε αυτούς θα όφειλαν να δίνουν αναφορά. Θα έπρεπε , όμως δεν συμβαίνει. Δεν είναι λίγοι οι πολιτικοί που έχουν καταλήξει να πιστεύουν ότι την ισχύ που τυχαίνει να διαθέτουν τους την δανείζει η Τηλεόραση και μάλιστα υπό σκληρότατους όρους. Ο τρόπος τους και ο πόθος τους είνα…

Κώλυσαν την κτηνωδία

Πόλεμος και πάλι. Σφαγές αμάχων καταστροφές. Οι Ισραηλίτες το χειρότερο κακό που έπαθαν, από ότι δείχνουν με τις εγκληματικές πράξεις τους, δεν είναι τα δεινά που υπέστησαν από τις θηριωδίες του Χίτλερ στον Β’ παγκόσμιο πόλεμο, είναι που ταυτιστήκαν με την λογική των δημίων τους και σήμερα προβαίνουν σε κτηνωδίες.
Πόλεμος …ως έρις εκ τε θεών εκ τ' ανθρώπων απόλοιτο, και χόλος, ος τ' εφέηκε πολύφρονα περ χαλεπήναι, ος τε πολύ γλυκίων μέλιτος καταλειβομένοιο ανδρών εν στήθεσι αέξεται η ύτε καπνός: (Ιλιάς Σ. 107-110).
...Μακάρι η φιλονικία να χανόταν από τους Θεούς και από τους ανθρώπους, καθώς και η οργή που και τον συνετό σπρώχνει να φέρεται άσχημα, και πολύ πιο γλυκιά από το μέλι που στάζει, φουντώνει σαν καπνός στα στήθη των ανδρών...
Λόγια που βάζει στο στόμα του μυθικού ήρωα ο Όμηρος. Βαθυστόχαστα σοφά και αξεπέραστα από τον "πανδαμάτορα" χρόνο.
Πολύ σωστά, χρόνια αργότερα, ο Ρωμαίος ποιητής Οβίδιος χαρακτηρίζοντας το ταπεινωτικό αυτό συναίσθημα λέγει ότι... η θηριώ…