Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Ιουλίου 15, 2007

Μακριά κι αγαπημένοι

Μπορεί να μην κατάφερα να γράψω ένα βιβλίο από κοινού, με την Ελένη Γκίκα, όταν μου πρότεινε το εγχείρημα και την άφησα να γράψει μόνη της «Χαίρε παραμύθι μου», όμως πριν επτά χρόνια γράφαμε εναλλάξ στην τελευταία σελίδα αριστερά την στήλη «ιδεολογικά ύποπτοι».
Ο πρώτος έρωτας είναι σαν το τατουάζ όπως και η γενέτειρα γη…
«Είναι κάποιοι τόποι, που, όταν οι άνθρωποι τους φεύγουν γι’ αλλού τους παίρνουν μαζί. Παίρνουν το τοπίο, την πόλη, το ποτάμι από εδώ και το ακουμπούν μακριά. Είναι και άλλοι τόποι που δεν κάθονται στ’ αυγά τους, πάνε αργότερα μόνοι τους και τόνε βρίσκουν τον φυγάδα»
Ο δικός σας τόπος είναι όμορφος τόπος. Είναι ένας πολύ όμορφος τόπος. Είναι σαν εκείνους τους τόπους, που όταν οι άνθρωποι τους φεύγουν γι’ αλλού, τους παίρνουν μαζί.
Παίρνουν τα καντούνια το πράσινο, τη θάλασσα και την Παλαιοκαστρίτσα, παίρνουν την πόλη και εκείνα τα ήρεμα και πανέμορφα χωριά από εδώ και τ’ ακουμπούν μακριά.
Το έζησα αυτό στα φοιτητικά μου χρόνια με έναν συντοπίτη σας και συμφοιτη…