Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Απριλίου 1, 2012

Τι καίγεται και ακόμα είναι άκαυτο;

Εικόνα
«Τίποτα σπουδαίο χωρίς το αίμα του, τίποτα μεγάλο χωρίς το νεκρό του». Η συνέχεια χωρίς φλυαρίες για την ηρωική πράξη του αριστερού συνταξιούχου φαρμακοποιού, που θα πρέπει να προστεθεί στο χθεσινό κείμενο.
Σήμερα; «Οι μικρές σιωπές της κάθε μέρας σκεπάζουν με σκόνη τα αισθήματα. Τα αγάλματα της επιθυμίας θρυμματίζονται αχάιδευτα κάθε στιγμή που κοντά σου δεν. Το σπίτι γεμίζει καπνούς, δεν είναι τα τσιγάρα, δεν είναι οι ζωές μας, τι καίγεται λοιπόν τόσα χρόνια κι ακόμα είναι άκαυτο; Μη μου ζητήσεις χρόνο, δεν έχω. Μη μου ζητήσεις εξηγήσεις… έχω». Η ευαίσθητη κυρία που δεν φλυαρεί, που δίνει με λίγες λέξεις ενδιάμεσα το λόγο στο επόμενο τραγούδι.
Και για την προδοσία;
«Ο Ιούδας είναι ρόλος γι αυτό και πήρε τόσα πολλά ονόματα προϊόντος του χρόνου. Η προδοσία όμως είναι έργο, είναι πράξη. Δεν αλλάζει όνομα υφή και πικρή γεύση. Και είναι στην καθημερινότητα μας η πιο συχνή συνήθως επικάλυψη των πάσης φύσεως σχέσεων. Άλλωστε όλοι είμαστε εν δυνάμει προδότες, όλοι κάποια στιγμή δώσα…

Πω πω δύναμη

Εικόνα
«Η κατοχική κυβέρνηση Τσολάκογλου εκμηδένισε κάθε ίχνος επιβίωσής μου. Και επειδή δεν μπορώ να βρω το δίκιο μου, δεν μπορώ να βρω άλλον αγώνα αντίδρασης εκτός από ένα αξιοπρεπές τέλος, πριν αρχίσω να ψάχνω τα σκουπίδια για τη διατροφή μου…»
Ο 77χρονος, Αριστερός, φαρμακοποιός δεν αυτοκτόνησε, δεν προέβη σε «απονενοημένο διάβημα». Θυσιάστηκε! Πράξη ύψιστης πολιτικής ευθύνης, που γεννιέται μέσα από αξίες, που έχουν επίκεντρο το άνθρωπο. Πού πηγάζει μέσα από την ανάγκη για προσφορά στην κοινωνία που δοκιμάζεται, στην πατρίδα που βουλιάζει. Προσδιόρισα την ιδεολογία, γιατί αυτή η χώρα, ακόμα έχει αριστερούς που θυσιάζονται. Πω, πω δύναμη.
Άρχισαν ήδη να φλυαρούν οι της κυβερνήσεως Τσολάκογλου, όλοι αυτοί, που οδήγησαν τη χώρα σε ναυάγιο, όλοι αυτοί που κυβέρνησαν «δίχως καρδιά, δίχως πνοή και δίχως άλλο πάθος από το πάθος της εξουσίας», όπως κλείνει το σημερινό άρθρο του, ο Παντελής Μπουκάλας.

Υπάρχουν ακόμα γενναίοι άνθρωποι; Ρώτησε τον παιδί τον πάτερα. Υπάρχουνε. Είν…

'Εχουμε Προϊστορία

Εικόνα
Παραμονές Πάσχα, σε λίγο το νησί θα γεμίσει από επισκέπτες. Μοναδικό το Πάσχα στην Κέρκυρα, μόνο που δεν είναι αρκετό για να αντιμετωπισθεί η συνεχιζόμενη τουριστική κρίση. Οι ξένοι χρόνια τώρα μας έχουν γυρίσει την πλάτη, αλλά και οι ντόπιοι αρχίζουν να το σκέφτονται. Η Κέρκυρα είναι αφιλόξενο νησί και το πρόβλημα έρχεται από παλιά.
«ολίγον τι «φιάσκο η Κέρκυρα». Οι φυσικές καλλονές, φυσικά, απαράμιλλες και το «χρώμα» της πολιτείας θαυμάσιοι αλλά η εγκατάσταση μιας μικρής οικογένειας με «παίδα νήπιον»; Μένουμε ακόμα στο ξενοδοχείο, κάπου 40.000 δραχμές τη μέρα για ύπνο μόνο (30.000 έχει το διπλό δωμάτιο!) και δωμάτιο σε σπίτι κατάλληλο, πουθενά δεν υπάρχει.
Μας προσφέρθηκε το μόνο υπάρχον ξενοίκιαστο στο πέραμα, πολύ έξω από την πολιτεία, σ’ ερημιά σχεδόν, χωρίς ηλεκτρικό, χωρίς τίποτα, για 45 μέρες 1.800.000! Παντού αλλού τα σπίτια είναι σεσαθρωμένα από τους αιώνες που έχουν στη ράχη τους, κατσαριδοβριθή, στενάχωρα, βρώμικα: 600.000 το μήνα το λιγότερο η κάμαρη. Η τροφή είναι κάπ…

Ο ταχυδρόμος πέθανε

Εικόνα
Το πρωί είδα έναν ταχυδρόμο, χωρίς καπέλο και στολή φυσικά. Υποβαθμισμένη εμφάνιση, τριτοκοσμική κατάσταση. Φιγούρα μιας Ελλάδας, «άρπα κόλα», μιας χώρας που έχασε το προσανατολισμό της, που πιάστηκε με πολλά και τα τίναξε όλα. Αυτόματα χωρίς καμία δεύτερη σκέψη ψιθύρισα, με τόση ένταση, που το άκουσα: «Ο ταχυδρόμος πέθανε». Δεν συνέχισα το τραγούδι. Γιατί ήρθε ο τίτλος και κάθισε; Θα ήταν ψέμα αν σας έλεγα ότι ξέρω τη συνέχεια. Το σίγουρο είναι, ότι σήμερα δεν θα μπορούσα να γράψω τίποτα άλλο με διαφορετικό τίτλο.
Άφησα τον Ταχυδρόμο, σκυμμένο, πάνω από τον ταχυδρομικό σάκο, μπερδεμένο με διευθύνσεις και ονόματα, ο τίτλος όμως δεν με άφησε. «Ο ταχυδρόμος πέθανε».
Σ’ αυτόν τον τόπο, που το χώμα υποχωρεί, που η γη βουλιάζει και μας έχει αφήσει μετέωρους, είναι ανάγκη να γυρίσουμε σε κείνες τις σταθερές, που έγιναν στίχοι, έγιναν τραγούδια και έμειναν.

Με αφορμή το υπέροχο τραγούδι «πατρίδα» του Αλκίνοου Ιωανίδη, ένας ραδιοφωνικός σχολιασμός, από μια κυρία, που έχει και αυτή τη…

Για να κρατήσω λέξεις στη ζωή

Εικόνα
Στην προεκλογική περίοδο, εκτός όλων των άλλων, δοκιμάζονται και οι λέξεις. Χιλιάδες λέξεις έχουν φονευθεί από την ανάγκη των πολιτικών να τις χρησιμοποιούν και να πράττουν τα ακριβώς αντίθετα από το νόημα τους. Χιλιάδες λέξεις έχουν θυσιαστεί στο βωμό της προπαγάνδας. Και αν δεν υπήρχαν οι ποιητές, που δοξάζουν τις λέξεις, σήμερα θα συνεννοούμαστε με νοήματα. «Ο ποιητής κάνει τον εαυτό του οραματιστή μέσα από μια μακριά, απεριόριστη και συστηματική αποδιοργάνωση όλων των αισθήσεων. Όλες οι μορφές έρωτα, πόνου, τρέλας. Διερευνά τον εαυτό του, εξαντλεί μέσα του όλα τα δηλητήρια και διατηρεί την πεμπτουσία τους. Δοκιμασία ακατονόμαστη, όπου θα χρειαστεί τη μεγαλύτερη πίστη, την υπεράνθρωπη δύναμη, όπου θα γίνει αυτός μέσα απ’ όλους, ο μέγας σακάτης, ο μέγας αφορισμένος και ο υπέρτατος επιστήμων. Γιατί φτάνει το ΑΓΝΩΣΤΟ ! Έτσι λοιπόν, τι κι αν καταστραφεί στην εκστατική πτήση του μέσα από πράγματα πρωτάκουστα, ακατονόμαστα…» (ΡΕΜΠΩ)

Είναι αλήθεια η ποίηση δεν χρειάζεται τη στήριξη του ανα…