Γελούν μαζί μας και οι σημαίες μας

Πως να χαρακτηρίσει κανείς τη χθεσινή συζήτηση στη Βουλή; Οι λέξεις “Καφενείο”, “Τσίρκο”, “Μπουρδέλο” περιποιούν τιμή.
Από περιέργεια έμεινα ξάγρυπνος να δω μέχρι που μπορεί να φτάσει το επίπεδο της “πολιτικής αντιπαράθεσης”, μέχρι την ώρα που δεν άντεξα και έκλεισα την τηλεόραση. Μια τραγωδία ή κωμωδία, ανάλογα την οπτική γωνία.
Αυτό που με έχει στεναχωρήσει περισσότερο από την “ πρώτη φορά αριστερά” είναι ότι μετέρχεται τις ίδιες μεθόδους του σάπιου πολιτικού συστήματος, που προηγήθηκε. Στείρα αντιπαράθεση, κακέκτυπο, παλαιοτέρων εποχών. Δυο νέοι πολιτικοί, χωρίς να διαθέτουν το ιδικό βάρος του Ανδρέα Παπανδρέου και του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, πρωταγωνιστούσαν σε μια φτηνή παράσταση, που μας γέμισε θλίψη. Οι υπόλοιποι επικεφαλής, που συμμετείχαν στους δεύτερους και τρίτους ρόλους, απλώς ενίσχυσαν την τραγική εικόνα, της σύγχρονης, ελληνικής πολιτικής πραγματικότητας.
Θα περίμενε κανείς εν έτη 2016, σε μια χώρα που μαστίζεται από πολυετή οικονομική κρίση, με ένα λαό ταλαιπωρημένο, που ζει κάτω από δύσκολες συνθήκες, με την ανεργία να έχει φτάσει σε πρωτοφανή ύψη και τη φτώχεια να πλήττει όλο και περισσότερα τμήματα του πληθυσμού, περισσότερο σεβασμό.


Θα περίμενε κανείς από την κυβέρνηση της αριστεράς, έστω και σε επίπεδο συμβολισμών, να παρουσιάζει σήμερα μια άλλη εικόνα η λειτουργιά της Βουλής. Θα περίμενε ένα άλλο ύφος, ένα άλλο ήθος, που θα έδινε στην πολιτική, οντότητα και θα της επανέφερε τη χαμένη της αξιοπιστία. Θα περίμενε κανείς από τον Πρωθυπουργό, άλλη ποιότητα, και λέω από τον αριστερό Πρωθυπουργό, γιατί για τον κ. Μητσοτάκη δεν τρέφω αυταπάτες. Δεν μπορεί ο Πρωθυπουργός να συναγωνίζεται σε ρητορική τον Βερμπαλιστή συνεταίρο του στην κυβέρνηση. Το μεγάλο θέμα της διαφθοράς, που αποτελούσε και αντικείμενο της χθεσινής συζήτησης, υποβαθμίστηκε, όχι τόσο από την φτήνια των επιχειρημάτων, όσο από το ύφος των πρωταγωνιστών. Ο καβγάς όχι για τη διαφθορά, ο “καβγάς για το πάπλωμα”.
Γράφαμε παλαιότερα, από τη θέση της αριστεράς, για την αναξιοπιστία της πολιτικής και ελπίζαμε με την πτώση του παλαιού συστήματος, του δικομματισμού σε κάτι καλύτερο. Δυστυχώς! Κινδυνεύουμε να φτιάξουμε έναν νέο δικομματισμό με υλικά από το παρελθόν.




Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Να σταματήσει αυτο το πανηγύρι

Η πόλη άλλαξε χέρια