Το Πολυτεχνείο δεν είναι εδώ…

Να συνεχίσουμε, γιατί φέτος η επέτειος του Πολυτεχνείου αποκτά μια ξεχωριστή διάσταση. Συμβολίζει το τέλος των προσδοκιών. Το τέλος μιας διαδρομής που ξεκίνησε από το 1974, έκανε μια τεράστια τρυπά στο νερό και κατάληξε σε μια κυβέρνηση συνεργασίας της Χούντας με την γενιά του Πολυτεχνείου. Για να ακριβολογούμε, σε μια κυβέρνηση που συμμετέχουν χουντικοί και ακροδεξιοί Υπουργοί, μαζί με άλλους που πολέμησαν την χούντα. «Αν έβλεπαν όνειρα», γράφει ο Οδυσσέας Ιωάννου, «θα περνούσαν από τον ύπνο τους ο Παναγούλης κι ο Παττακός και θα τους έφτυναν εκ περιτροπής. Και οι δύο! Αλλά τα όνειρα είναι για τους συναισθηματικούς και η πατρίς τώρα χρειάζεται λύσεις από τεχνοκράτες, από ανθρώπους που έχουν κάνει τα περάσματά τους από τα MIT και τα HARVARD. Λες κι εκείνοι που μας έφτασαν εδώ είχαν τελειώσει την Γκράβα…

Δεν υπάρχει χυδαιότερη δικαιολογία στην ιστορία της ανθρωπότητας από το «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα». Το ίδιο το μέσο είναι ο σκοπός. Το μέσο είναι η ζωή μας και από αυτό κρινόμαστε. Οι απώτεροι «μεγάλοι στόχοι» είναι συνώνυμοι με την «τελική λύση» και φύτρωσαν μόνο στα μυαλά μεγαλομανών, αμοραλιστών και ψυχοπαθών ηγετών. Πες μου πώς περνάς μία μέρα σου κι εγώ θα καταλάβω για τη ζωή σου. Εκείνο το «σήμερα καθίκι αλλά αύριο άγγελος», σημαίνει «για πάντα καθίκι».
Έχω την εντύπωση ότι οι παραπάνω λέξεις είναι τελευταίες, για ένα γεγονός που σημάδεψε την γενιά μας. Με τον Παπουτσή Υπουργό Προστασίας του Πολίτη - παλαιότερα Δημοσίας Τάξεως - και τον Γεωργιάδη αρχηγό του εμπορικού στόλου, η επέτειος του πολυτεχνείου δεν μπορεί να στείλει κανένα μήνυμα πλέον σε εμάς. Σε εμάς που είμαστε μικρά παιδιά τότε και πιστέψαμε σε έναν καλύτερο κόσμο. «Το Πολυτεχνείο ανασταίνεται στα μάτια των παιδιών» έγραφα χθες, των σημερινών παιδιών που το απομονώνουν σε μια στιγμή της νεότερης ιστορίας, των παιδιών που το μαθαίνουν από διηγήσεις. Που δεν έχουν δει Τον πρώτο γραμματέα της ΕΦΕΕ κ. Παπουτσή που συμμετείχε στα γεγονότα, να κρατάει την αιματοβαμμένη σημαία του Πολυτεχνείου στις μεγάλες πορείες τα πρώτα χρονιά της μεπολίτευσης. Που δεν υποψιάζονται ότι εκείνος ο νέος βρίσκεται σήμερα δίπλα δίπλα στο υπουργικό συμβούλιο με αυτούς που τους φώναζαν αλήτες.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Να σταματήσει αυτο το πανηγύρι

Δωρεά ξενοδοχείων «Χανδρής»: Να κλάψουμε ή να γελάσουμε;