Γίναμε πρώτοι μαθητές



Έχω την αίσθηση ότι η εκπαίδευση  των ανθρώπων  να δέχονται ασυζητητί  καθημερινές  εκπτώσεις στη ζωής τους,  στηρίζεται στην επανάληψη. Μια κακή τηλεόραση, που κάθε χρόνο γίνεται και χειρότερη, άμεσα συνδεδεμένη με την εκάστοτε εξουσία (οικονομική και πολιτική),   αποτελεί το βασικό μοχλό σ’ αυτήν  την προσπάθεια υποταγής. 
Επίκαιρος ο λόγος του φιλοσόφου Καρλ Πόπερ: «Η τηλεόραση έχει γίνει σήμερα κολοσσιαία εξουσία. Μπορούμε να πούμε μάλιστα ότι είναι δυνητικά η πιο σημαντική απ’ όλες τις εξουσίες, σαν να έχει αντικαταστήσει τη φωνή του Θεού. Και θα συνεχίσει να είναι για όσο καιρό θα συνεχίσουμε να ανεχόμαστε τις καταχρήσεις της. Η τηλεόραση απέκτησε εξουσία στους κόλπους της δημοκρατίας. 
Καμιά δημοκρατία δεν μπορεί να επιβιώσει αν δε δώσουμε τέλος σ’ αυτή την παντοδυναμία».


Λέξεις κλισέ, επαναλαμβάνονται μέχρι  να κουράσουν, να  χάσουν το νόημα τους, να εξατμιστούν, να προκαλέσουν  στους δέκτες ανοσία. Κάπως έτσι σταδιακά οπισθοχωρήσαμε,  χωρίς να βρίσκουμε λόγια να εκφράσουμε το σήμερα, αφού τα ξοδέψαμε στο χθες.
Δεν χρειάζεται να πάμε μακριά, για να δούμε το βαθμό προόδου,  της προσαρμογής στα νέα δεδομένα. Τα τρία τελευταία χρόνια αν δείτε τους δείχτες ανοχής και οπισθοχώρησης,   θα αντιληφτείτε το μέγεθος της δόσης  των ψυχιατρικών σκευασμάτων που μας πότισαν.     Με καθημερινές επαναλήψεις το μάθαμε το μάθημα μας.    Γίναμε πρώτοι μαθητές.   
Τίποτα δεν υπήρξε χθες. Κανείς δεν αμφιβάλει για την ταχύτητα που όλα κινούνται, αυτό όμως δεν προϋποθέτει και την απόλυτη λήθη.
Θα περίμενε κανείς περισσότερη αντίδραση από την κοινωνία,   με όλα αυτά που έχουν συμβεί,  και αυτά που συμβαίνουν. Θα  μπορούσε…   αν δεν είχαν προηγηθεί τα χρόνια της εκπαίδευσης,  του μυαλού και  της ψυχής.    


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Να σταματήσει αυτο το πανηγύρι

Η πόλη άλλαξε χέρια