Ζέστη και υγρασία μας λειώνουν. Σε ευχαριστώ Γιώργο Χρονά για τα βιβλία που μου έστειλες. Αυτές τις ώρες για να αντέξουμε πρέπει να τραγουδάμε το χειμώνα.
«Φωτιά κατεβαίνει από τον ουρανό. Τα ραδιόφωνα μιλούν για καύσωνα, η κίνηση στους δρόμους ελάχιστη. Οι φετινές εκπτώσεις χάθηκαν στους 45 βαθμούς Κελσίου. Πέρασε ένα ασθενοφόρο σφυρίζοντας. Να κι άλλο ένα, κάνει το ίδιο. Καλοκαίρι στην πόλη χωρίς σιντριβάνια. Χωρίς δένδρα που φέρνουν τον αέρα. Ένα σύννεφο στον ουρανό, θα ‘ναι από το εργοστάσιο αμμωνίας. Κι αυτό, απ’ τα διυλιστήρια. Δυο σύννεφα εργοστασίων. Όμως εγώ σκέφτομαι το χειμώνα και τον αέρα. Το βοριά που τα αρνάκια κρυώνει. Τη βροχή και το χιόνι που πέφτει αποβραδίς. Τα σκεπάσματα σε διπλά ντιβάνια, το ζεστό τσάι από ένα αγαπημένο χέρι. Τη ζάχαρη σε κύβους. Τις χαμηλές μουσικές σε σβηστά Φώτα». Να είσαι καλά Γιώργο, τα κείμενα σου, τα όνειρα σου, ανάσα δροσιάς.
…………………………………………………………………………………………..
Κάθε Δευτέρα γράφω για τα προβλήματα που απασχολούν την επικαιρότητα. Σήμερα δεν θα γράψω, μπορείτε να τα πληροφορηθείτε από το κείμενο της περασμένης εβδομάδας. Τα ίδια είναι.
…………………………………………………………………………………………..
Νοιώθω σαν βράζω στο ζουμί μου επαναλαμβάνοντας τα ίδια.
Ζέστη και υγρασία. Λειώνουμε. Καιρός για ταξίδια και αν οι συνθήκες είναι απαγορεύτηκες, ταξίδια επιτόπου. Ένα βιβλίο αρκεί.
.
Δευτέρα 30 Ιουλίου 2007
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
«Σε διψάω»
Ζούμε στην εποχή που, όλο και πιο λίγοι άνθρωποι μπορούν ακόμη να κοιτάξουν ένα σώμα σαν να είναι θαύμα. Ίσως γι’ αυτό επιστρέφω συχνά στα «...
-
Το έγραψα πέρυσι «κατόπιν εορτής», το θυμίζω σήμερα λίγες μέρες πριν το Πάσχα, χωρίς να έχω την ψευδαίσθηση, ότι θα αλλάξει κάτι. Τ...
-
Μεγαλώσαμε. Δεν μπαίνει θέμα. Το μυαλό είναι το πρόβλημα. Ζηλεύει. Όχι στιγμές περασμένες. Στιγμές καινούργιες που σβήνουν ό,τι πέρ...
-
«Κουραστήκαμε... μετά το σοκ ήρθε ο θυμός. Και όσο ο θυμός κυριαρχούσε μας κρατούσε όρθιους. Ύστερα ήρθε ο φόβος και μια απέραντη θλίψη μας ...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου