Πάρτε θέση εδώ και τώρα



Θα περίμενα από ανθρώπους της αυτοδιοίκησης και όχι μόνο,  μετά τον ανορθόδοξο για να μην πω βίαιο άνοιγμα της συζήτησης για το σπάσιμο του ενιαίου Δήμου Κέρκυρας,  ν’  ακούσω  εμπεριστατωμένες απόψεις, όπως αυτή του συμπολίτη μας Αριστοτέλη Κοσκινά.  Πρόκειται για να ένα θέμα που αφορά όλους μας, που αφορά το μέλλον αυτού το τόπου.    Δεν σας κρύβω, ότι από την αρχή υπήρξα υποστηρικτής  του ενός Δήμου, δεν μπορώ όμως σήμερα να μην παραδεχτώ την ήττα. Το σχέδιο «Καλλικράτης» όπως και αυτό που είχε προηγηθεί με τους «καποδιστριακούς» Δήμους, απέτυχαν πανηγυρικά.  Σήμερα  θα πρέπει να υποστηρίξουμε τη  λύση που  θα λειτουργήσει θετικά για το σύνολο του  Κερκυραϊκού Λαού. Για να συμβεί αυτό δεν θα πρέπει να περιμένουμε την κυβέρνηση να μας  βρει τη λύση.  Έχοντας την εμπειρία από την εφαρμογή του σχεδίου στο χρόνο που προηγήθηκε,  τις αδυναμίας που φάνηκαν, πέρα από την οικονομική κρίση, τις πραγματικές ανάγκες του τόπου και των κατοίκων του, το νέο εγχείρημα δεν μας επιτρέπει  και νέα αποτυχία.
Μάλλον ανεπίκαιρο ήταν τότε  ένα παλαιότερο κείμενο   της στήλης, το επαναφέρω σήμερα, που πιστεύω ότι θα χρησιμεύσει περισσότερο.
Αν δεν ζωντανέψουν οι κοινότητες, ξεχάστε τον Καλλικράτη. Το πως είναι μια άλλη ιστορία, που μάλλον θα έπρεπε να είχε προηγηθεί. Δυστυχώς το πολιτικό προσωπικό, σε ένα μεγάλο βαθμό, που βρίσκεται σήμερα στα Κοινοτικά Συμβούλια, απλώς συμπλήρωσε ψηφοδέλτια.
 

Έχουμε γράψει κατ’ επανάληψη, ότι η ανάπτυξης της πόλης και η ανάδειξη του μνημειακού χαρακτήρα της, αντανακλά σε ολόκληρη την Κέρκυρα. Για να είμαστε δίκαιοι όμως, θα πρέπει να παραδεχτούμε ότι η σχέση της πόλης με την ύπαιθρο στην ουσία είναι ισότιμη. Η προκοπή του χωριού είναι και προκοπή της πόλης. Ιδού τι έλεγε σε προεκλογική του ομιλία ο Ιάκωβος Πολυλάς.
«…Τότε ο Πολυλάς έπιασε στο χέρι του ένα μεγάλο κλωνάρι ελιάς, που το είχε ακουμπισμένο δίπλα του. Το σήκωσε ψηλά και δείχνοντας το συνέχισε:
Ιδού το άγιο των αγίων της Κέρκυρας και των Κερκυραίων. Ιδού το σύμβολο που θα συγκεντρώσει και έπρεπε να έχει ήδη συγκεντρώσει την προσοχή, την στοργή και το ενδιαφέρον κάθε πολιτευτού τιμίου, που ενδιαφέρεται πραγματικά για τον τόπο και την προκοπή του. Θ’ αγωνιστούμε εμείς γι’ αυτό. Πρώτος και κύριος αγώνας μας, πρώτη και κύρια μας επιδίωξις η προκοπή του χωριού. Γιατί η προκοπή του χωριού είναι και της χώρας προκοπή. Όχι απατεωνίες. Όχι δημοκοπίες, Όχι υποσχέσεις που μένουν απραγματοποίητες. Όχι ψέματα για να ξεγελάμε τους χωρικούς και να τους παίρνουμε τη ψήφο»
Τότε η Κέρκυρα είχε πολιτικούς που την πονούσαν. Σήμερα;

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Να σταματήσει αυτο το πανηγύρι

Δωρεά ξενοδοχείων «Χανδρής»: Να κλάψουμε ή να γελάσουμε;