Το Μ το γράμμα που λείπει



Και ξαφνικά αποκτάει και πάλι ενδιαφέρον  η πολιτική ζωή  εδώ στη μικρή μας πόλη. Μπορεί ο κόσμος,  να έχει γυρίσει ανάποδα, κάποια πράγματα όμως παραμένουν σταθερά.  «Οι εντιμότατοι φίλοι μου»,  μέσα από καινούργιες  «συμμαχίες»,   δηλώνουν και πάλι παρουσία.  Με άλλη σύνθεση και όπως πάντα σε λάθος χρόνο. Τα παραπάνω δεν μπαίνουν στην ουσία του εγχειρήματος -  για αυτό θα έχουμε το χρόνο -  εντάσσονται  στο διαχρονικό παιχνίδι της πλάκας,  που  αυτοί οι τύποι το έχουν κάνει τρόπο ζωής.   Σ’ αυτούς απευθύνεται,  να μην παρεξηγηθώ  από τους ανυποψίαστους που συμμετέχουν σ’  αυτήν την συμπαθητική προσπάθεια.
Καλώς τα παιδιά  και πάλι.
Για μας που  παρακολουθούμε χρόνια την πορεία τους,  μπορούμε να αντιληφτούμε το βάρος των συμβολισμών.  57 και  ένα γράμμα που λείπει.   Ηχηρή απουσία.
Σήμερα ύστερα από οκτώ  χρόνια,  οι εντιμότατοι φίλοι μου και πάλι . Όσο περισσότερο ξευτελίζει ο ένας τον άλλον, τόσο τα δεσμά της παρέας γίνονται δεσμοί αίματος. Ας θυμηθούμε την πρώτη σειρά επεισοδίων, για να έχουμε μια συνέχεια στα νέα επεισόδια..
 


«Το είχα καταλάβει από την πρώτη στιγμή. Οι εντιμότατοι φίλοι μου, το μόνο πράγμα που έκαναν σοβαρά στη ζωή τους ήταν η φάρσα. Η δραστηριότητα τους στον πολιτικό, κοινωνικό, συνδικαλιστικό χώρο βοηθούσε, να θεωρούνται υπεράνω υποψίας και διευκόλυνε, τα σχέδια τους.
Έπαιρναν μέρος σε βαθυστόχαστες πολιτικές αναλύσεις, δημιουργώντας ακλόνητα άλλοθι, για την συνέχεια της βραδιάς. Ακολουθώντας μια πολιτική διάβρωσης μέσα στους συντηρητικούς χώρους, που δραστηριοποιούνται, επιδιώκουν ουσιαστικά να εισάγουν καινούργια πολιτικά ήθη. Σ΄ αυτό συνέβαλλε καθοριστικά και η επαφή τους με οικονομικούς μετανάστες των πρώην χωρών του υπαρκτού σοσιαλισμού και μη πάει ο νους σας σε οικοδόμους, την ώρα που αυτοί αλωνίζουν οι εργαζόμενοι ετοιμάζονται να πάνε στη δουλειά τους.
Κάνοντας μια πρώτη προσέγγιση αυτού του φαινομένου, θα έλεγα, ότι εκφράζουν μια νέα τάση, γέννημα της ανάγκης που δημιουργεί η απαξίωση της πολιτικής ζωής του τόπου. Τέκνα λοιπόν της ανάγκης και ώριμα τέκνα της οργής. Γιατί μπορεί η πολιτική ζωή να είναι μπουρδέλο, κανείς όμως από τους σοβαροφανείς πολιτικούς δεν την υποστηρίζει για αυτό που είναι. Οι εντιμότατοι φίλοι μου καθορίζουν την πολιτική τους στάση με το παραπάνω δεδομένο και λειτουργούν στον οίκο ανοχής με τις αντοχές και τις ανοχές που επιβάλλονται.
Μπορεί όλα αυτά που περιγράφω να μην γίνονται κατανοητά σήμερα και πώς να γίνουν, πρόκειται για ένα καινούργιο εγχείρημα με λιγότερο από 3 χρόνια ζωή, όταν χαλαρώσει το οργανωτικό σχήμα, μαζικοποιηθεί και δημοσιοποιήσει τις θέσεις τους θα καταλάβετε.
Το είχα υποψιαστεί από την πρώτη στιγμή. Σιγά που αυτά τα ρεμάλια ενδιαφέρονται για την πολιτική. Αφού οι πολιτικοί είναι της πλάκας, αφού η πολιτική είναι μια πλάκα. Ας κάνουμε πλάκα…κερδίζοντας συγχρόνως και οπαδούς»
Καλώς τα παιδιά και πάλι με οκτώ χρόνια επιπλέον στη πλάτη τους και ηθικό ακμαιότατο… . η συνέχεια επί της οθόνης.   



Σχόλια

Ο χρήστης Yanni Spiridakis είπε…
το ιστολόγιο σου κατέκτησε μία διάκριση από το yannidakis.
Παρακαλώ στέιλε μου το email σου για να σου στείλω περισσότερα.
Γιάννης Σπυριδάκης
yannidakis@gmail.com
Ο χρήστης Μάκης Αρμένης είπε…
ευχαριστω για την προτίμηση
email
makarmenis@gmail.com

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Να σταματήσει αυτο το πανηγύρι

Η πόλη άλλαξε χέρια