Η πολιτική βρωμίζει τη γλώσσα

Είναι μαλάκες ... όσοι χαρακτηρίζουν το Φιντέλ Κάστρο Δικτάτορα”, είπε σε συνέντευξή του στο ραδιόφωνο του Alpha ο Κώστας Ζουράρις, ενώ όταν του ζητήθηκε να εξηγήσει τη θέση του αυτή, απάντησε μόνο με μια λέξη: “βαριέμαι”. Συνήθως σε τέτοιες περιπτώσεις εκτός από μονολεκτικές απαντήσεις, μόνο η σιωπή μπορεί να σε προφυλάξει από τα χειρότερα.
Τα παραπάνω δεν έχουν σχέση με τα παρακάτω. Απλά περιγράφουν την διάθεση, για ό,τι εν συνεχεία γράφτηκε.
Μερικές φορές γράφω γιατί δεν έχω τι να πω… Και τι να πω; Πόσες φορές πια, να τα πω και να τα γράψω. Ξεκινάω καλοπροαίρετα, χωρίς υποψίες και σχεδόν πάντα συναντάω μικρές νοθείες. Ψέματα καλυπτόμενα με αλλά ψέματα, και πορείες χωρίς κανένα προσανατολισμό. Το χειρότερο; Δεν ξέρουν τι θέλουν Δεν έχουν όνειρα δεν έχουν σχέδιο, δεν έχουν συναίσθημα. Μια συνήθεια ακολουθούν. Τους είπαν ότι είναι σπουδαίο πράγμα η εξουσία και αυτοί γαντζώθηκαν, για να καλύψουν τις αδυναμίες τους, να σκεπάσουν τα κόμπλεξ τους και την ανεπάρκειά τους.Τίποτα δεν μου προκαλεί τόση αηδία όση οι λέξεις της κοινωνικής ηθικής, από μόνη της η λέξη πρέπει είναι για μένα δυσάρεστη, οι όροι όπως “καθήκον του πολίτη”, “αλληλεγγύη” “ανθρωπιστικός” και άλλοι της ίδιας εμβέλειας με αηδιάζουν σαν ήταν βρωμιές που μου πέταξαν πάνω μου, από κάποιο παράθυρο. Νοιώθω προσβεβλημένος στην ιδέα ότι κατά τύχη αυτές οι εκφράσεις μπορεί να με αφορούν, ότι μπορεί να αναγνωρίζω πως έχουν όχι κάποια αξία, αλλά κάποιο νόημα”. Δεν θα ανησυχούσε ο Πεσσόα αν όλους, αυτούς τους όρους, δεν τους είχε ξεφτιλίσει η πολιτική και κατ’ επέκταση η εξουσία. Ευτυχώς η γλώσσα δεν μένει στάσιμη και θα βρει τις αντίστοιχες λέξεις που θα τις αντικαταστήσουν.
Αν υπήρχε νεκροταφείο λέξεων εκεί θα έθαβα όλες αυτές τις πεθαμένες λέξεις, γιατί τι άλλο μπορεί να είναι μια λέξη, που απώλεσε το νόημα της;
Τώρα που το σκέφτομαι έχω πολλές να θάψω “εθνικοσοσιαλισμός”, “Χρυσή Αυγή” “φιλελευθερισμός”, “εκσυγχρονισμός”, μετά την διακυβέρνηση Σημίτη, “Νεοφιλελευθερισμός”, “Ριζοσπαστική Αριστερά”, η τελευταία μετά την διακυβέρνηση Τσίπρα.
Δεν ξέρω αν υπάρχει λέξη που να έχει χρησιμοποιηθεί στην πολιτική και να μην έχει βρομίσει.
Για να επανέλθουμε: τους είπαν ότι είναι σπουδαίο πράγμα η εξουσία και αυτοί γαντζώθηκαν, για να καλύψουν τις αδυναμίες τους, να σκεπάσουν τα κόμπλεξ τους και την ανεπάρκεια τους. Πώς να χαράξεις πορεία με τέτοιους καπετάνιους…

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Να σταματήσει αυτο το πανηγύρι

Δωρεά ξενοδοχείων «Χανδρής»: Να κλάψουμε ή να γελάσουμε;