Οι τελευταίες πολυτέλειες της αξιοπρέπειας
Χθες γράφαμε για τον χρόνο. Για εκείνη τη σπάνια πολυτέλεια που δεν αγοράζεται και δεν επιστρέφεται. Για τον χρόνο που, όσο περνά, αφαιρεί αυταπάτες και αφήνει μόνο ό,τι αντέχει.
Και όταν ο χρόνος αρχίζει να αφαιρεί, τότε αποκαλύπτεται κάτι ακόμη πιο ακριβό.
Η αξιοπρέπεια.
Γιατί ο χρόνος δοκιμάζει τον άνθρωπο. Του παίρνει τη δύναμη, τη λάμψη, τις βεβαιότητες. Κάποτε του παίρνει και τη θέση. Αυτό που δεν πρέπει να του πάρει είναι η στάση.
Η αξιοπρέπεια δεν χάνεται σε μια στιγμή. Φθείρεται αργά, με μικρές παραχωρήσεις που βαφτίζονται «αναγκαίες». Με σιωπές που παρουσιάζονται ως «στρατηγική». Με συμβιβασμούς που γίνονται συνήθεια.
Σήμερα δεν χρειάζεται να σου την αφαιρέσει κανείς. Την παραδίδεις μόνος σου, για να διευκολυνθείς. Για να παραμείνεις αποδεκτός. Για να μη συγκρουστείς.
Η αξιοπρέπεια όμως είναι ακριβή γιατί δεν στηρίζεται σε πλειοψηφίες.
Δεν εξαρτάται από αξιώματα.
Δεν επιβεβαιώνεται από χειροκροτήματα.
Στέκεται μόνη της.
Σε μια μικρή κοινωνία όπως η Κέρκυρα, όπου η μνήμη είναι ισχυρότερη από την επικαιρότητα, η αξιοπρέπεια είναι το αποτύπωμα που μένει όταν όλα τα άλλα ξεθωριάσουν. Όταν φύγεις από το αξίωμα, όταν χαθεί ο τίτλος, όταν σβήσουν τα φώτα.
Η εποχή ευνοεί τους ευέλικτους. Εκείνους που αλλάζουν λόγο χωρίς να αλλάζουν πρόσωπο. Εκείνους που προσαρμόζονται γρήγορα και ξεχνούν ευκολότερα. Η αξιοπρέπεια όμως έχει βάρος. Και το βάρος κουράζει.
Σημαίνει να αναλαμβάνεις το λάθος χωρίς υπεκφυγές.
Να μη μεταθέτεις ευθύνες.
Να μη μικραίνεις τον εαυτό σου για να μεγαλώσεις τη θέση σου.
Σημαίνει, κυρίως, να γνωρίζεις πότε πρέπει να αποχωρήσεις. Όχι επειδή σε πιέζουν, αλλά επειδή το επιβάλλει η εσωτερική σου γραμμή. Αυτή η αόρατη γραμμή που χωρίζει τον άνθρωπο από τον ρόλο.
Αν ο χρόνος είναι η πρώτη μεγάλη δοκιμασία, η αξιοπρέπεια είναι η απάντηση.
Και ίσως τελικά οι τελευταίες πολυτέλειες να μην είναι όσα κερδίζουμε μέσα στα χρόνια, αλλά όσα δεν επιτρέπουμε στον χρόνο να μας πάρει.
Αν χαθεί η αξιοπρέπεια, ο χρόνος δεν μας ωριμάζει. Μας αδειάζει.
Κι αυτό είναι η πραγματική φτώχεια.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου