Το απόλυτο θέατρο

Που να συναγωνιστεί το ταπεινό μονόστηλο, τις φαμφάρες που γίνονται πρωτοσέλιδα. Η Εγνατία Οδός είναι πολύ μεγάλο έργο, τόσο που δεν χρειάζεται προεκλογικές εξέδρες.
Οι ομιλίες των πολιτικών αρχηγών της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ, αλλά και οι αντιδράσεις των ψηφοφόρων τους, που συνεχίζουν να ανεμίζουν πλαστικά σημαιάκια, επιβεβαιώνουν τον πολιτικό μεσαίωνα που διανύουμε. Χιλιοειπωμένα συνθήματα και επιχειρήματα, βλακώδη διλήμματα και ύφος ψεύτικο και υποκριτικό. Μια άθλια επαναλαμβανόμενη παράσταση.
Οι δύο μεγάλες παρατάξεις, μέσα από το όψιμο μασκάρεμα τους, υποστηρίζει ο Κωστής Παπαγιώργης, όχι μόνον δεν θυμίζουν τις αρχές τους, αλλά πείθουν και τον εκ γενετής ηλίθιο ότι αποτελούν ένα κόμμα όπου απλός οι σφετεριστές του θρόνου διαφωνούν για τον θρόνο, όχι για την ακολουθητέα πολιτική. Παρά την εκκωφαντική του κοινοτοπία, το επιχείρημα ισχύει: η πολιτική της χώρας πλέον ασκείται με έξωθεν υπαγόρευση και ο καβγάς των κομμάτων αφορά τη θεσιθηρία και το κυνήγι των θησαυρών που αναμένονται. Τίποτα άλλο. Δεν υπάρχει κάτι που έπραξε η κυβέρνηση - σωστό η λάθος - και δεν θα το έπραττε η αντιπολίτευση αν κρατούσε τα ηνία της χώρας.
Το απόλυτο θέατρο. Πόσες φορές ακόμα θα συνεχιστεί αυτή η κοροϊδία; Ακόμα δεν ενηλικιώθηκε αυτή η έρημη δημοκρατία; Σε λίγο θα πατήσει τα σαράντα και τρέμουμε μη χάσουμε την σειρά;
Θα συνεχίσουμε αυτές τις μέρες με τα λιανοντούφεκα. Εις γνώσης μας, ότι η τηλεοπτική δημοκρατία θα θριαμβεύσει. Θα συνεχίσουμε για την τιμή των όπλων.