Ο αέρας δεν ερχόταν. Ο ουρανός είχε ήδη φτάσει πριν από μένα. Χαμηλός, βαρύς, σχεδόν απειλητικός, σαν να κουβαλούσε κάτι που δεν του ανήκε. Έγερνε πάνω στα κάγκελα, έμπαινε μέσα στον χώρο μου, μετρούσε την ανάσα μου. Για μια στιγμή σκέφτηκα να του μιλήσω, χωρίς ευγένειες, «λίγο πίσω, δεν χωράμε και οι δύο».
Κρατούσα το ποτήρι σαν μικρή άδεια παραμονής μέσα στη μέρα.
Κάθε γουλιά άφηνε ένα ίχνος, όχι στο σώμα, στο μυαλό.
Σαν να κατέβαινε λίγο το φως και να ανέβαινε κάτι πιο αληθινό, πιο αδέξιο.
Σκέφτομαι συχνά όλα αυτά τα κείμενα που γράφω. Τα καθημερινά, τα ανήσυχα, τα δήθεν ήσυχα. Σαν να τα αφήνω κάθε φορά μισά, σαν να τους λείπει το βάρος μιας πράξης. Όχι θεατρικής, όχι εντυπωσιακής, κάτι πιο απλό και πιο δύσκολο, να σταθείς απέναντι στη ζωή χωρίς πρόβα. Γιατί οι λέξεις, όταν δεν πληρώνονται με ζωή, αρχίζουν και ελαφραίνουν επικίνδυνα. Και τότε δεν σε κρατούν, σε παρασύρουν.
Όχι, δεν είναι σκοτάδι αυτό.
Είναι μια καθαρότητα που πονάει λίγο περισσότερο.
Φοβάμαι εκείνη τη στιγμή που ο άνθρωπος αρχίζει και κατοικεί μέσα στις φράσεις του. Που στήνει έναν κόσμο από χαρτί και πείθεται ότι είναι στέρεος. Που μιλάει για ζωή αντί να τη διακινδυνεύει. Ένας κόσμος χωρίς γρατζουνιές, χωρίς λάθη, χωρίς εκείνο το μικρό ρίγος που σε κρατάει ζωντανό. Και τότε όλα μοιάζουν σωστά, αλλά τίποτα δεν είναι αληθινό.
Η ζωή δεν γράφεται.
Η ζωή συμβαίνει και σε διακόπτει.
Γι’ αυτό, κάθε φορά που τελειώνω ένα κείμενο, το αφήνω πίσω μου σαν άδειο ποτήρι. Δεν το κοιτάζω δεύτερη φορά. Δεν του ζητάω να με δικαιώσει. Σηκώνομαι και φεύγω, σαν να μην ειπώθηκε τίποτα.
Δεν θα πετάξω μέσα από λέξεις.
Δεν θα αρκεστώ σε μια προσομοίωση που ξέρει μόνο να με καθησυχάζει.
Θα βγω έξω, εκεί που ο αέρας δεν συγχωρεί τα ψέματα.
Εκεί που το ύψος δεν χαρίζεται, κατακτιέται.
Κι αν είναι να πέσω, θα πέσω δοκιμάζοντας.
Όχι περιγράφοντας.
Γιατί κάποια στιγμή, οι λέξεις τελειώνουν.
Και τότε, μένεις μόνος με το σώμα σου και το ρίσκο σου.
Και τότε, αν είσαι τυχερός,
θα νιώσεις να ανοίγουν μέσα σου φτερά.
Όχι αυτά που γράφονται.
Αυτά που σε σηκώνουν ψηλά.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου