Μας εκπαίδευσαν

Μας εκπαίδευσαν. Χρόνια ολόκληρα.

Μας έμαθαν να θέλουμε περισσότερα από όσα χρειαζόμαστε, να αγοράζουμε πριν χρειαστούμε, να πετάμε πριν τελειώσει, να αλλάζουμε πριν παλιώσει.

Μας έμαθαν πως η ευτυχία έχει συσκευασία.
Πως η άνεση είναι δικαίωμα.
Πως η κατανάλωση είναι ανάπτυξη.
Πως κάθε επιθυμία μπορεί να γίνει ανάγκη.
Και εμείς στο σχολείο τους γίναμε, άριστοι μαθητές.

Μάθαμε να κοιτάμε τη βιτρίνα και να ξεχνάμε το εργαστήριο.
Να κοιτάμε την τιμή και να ξεχνάμε την αξία.
Να ζητάμε το φθηνότερο και να ξεχνάμε ποιος πληρώνει τη διαφορά.

Διάβασα κάποτε ότι ένας παραγωγός χρειάζεται 300 κιλά πορτοκάλια, για να εισπράξει 4,5 ευρώ, όσο δηλαδή κοστίζει ένας χυμός.
Το ξεφτιλίσαμε. Το μεσοδιάστημα από το πορτοκάλι στο ποτήρι, ο αέρας δηλαδή ο κοπανιστός, καθορίζει τη ζωή μας και εγγυάται την καταστροφή μας.

Γιατί κάθε πράγμα έχει κόστος. Το πληρώνει κάποιος.
Ο εργαζόμενος που δουλεύει για ένα κομμάτι ψωμί.
Ο άνθρωπος στην άλλη άκρη του κόσμου που κατασκευάζει αυτό που εμείς αλλάζουμε κάθε χρόνο.
Η φύση που δίνει όσα θεωρήσαμε ανεξάντλητα.
Τα παιδιά που θα κληρονομήσουν τον λογαριασμό.

Οι ισχυροί έχουν τεράστια ευθύνη. Οι κυβερνήσεις έχουν τεράστια ευθύνη. Οι εταιρείες έχουν τεράστια ευθύνη.
Κι εμείς έχουμε τη δική μας.
Για κάθε άχρηστο που αγοράσαμε. Για κάθε φαγητό που πετάξαμε. Για κάθε φορά που χειροκροτήσαμε την υπερβολή επειδή φορούσε ωραίο περιτύλιγμα. Για κάθε φορά που βαφτίσαμε την απληστία «ποιότητα ζωής».

Εδώ βρίσκεται η δύσκολη αλήθεια. Το σύστημα μας εκπαίδευσε.
Κι εμείς εκπαιδευτήκαμε πρόθυμα.
Μας έμαθε να κυνηγάμε το καινούργιο και εμείς ξεχάσαμε το αρκετό. Μας έμαθε να θαυμάζουμε το μεγάλο και εμείς μικρύναμε το ουσιαστικό. Μας έμαθε να καταναλώνουμε τον κόσμο σαν να μας ανήκει.

Κάπου εδώ αρχίζει η ευθύνη.
Συλλογική.
Και ατομική.
Γιατί η κοινωνία είμαστε εμείς.
Και κάθε φορά που δείχνουμε τον απέναντι, ο καθρέφτης μένει απέναντί μας.

Το σύστημα θα συνεχίσει να μας πουλάει.
Το ερώτημα είναι τι θα συνεχίσουμε να αγοράζουμε.
Γιατί ο μεγαλύτερος λογαριασμός δεν βρίσκεται στο ταμείο. Βρίσκεται στη συνείδησή μας.