«Κατά παντός υπευθύνου»

Σε μια καθημερινή διαδικασία γραφής, οι αναφορές σε προηγούμενα κείμενα, αποτελούν την αναγκαία προέκταση, που ο χρόνος και ο χώρος, είχε αποκλείσει.
Είναι αυτό που θα θέλαμε να είχαμε γράψει και προκύπτει στη δοκιμασία, όταν δηλαδή θα έρθει στο φως της δημοσιότητας. Είναι το κάτι παραπάνω που πάντα προκύπτει από τον διάλογο.
Όταν η πρωτομαγιά δεν ήταν απεργία, σχεδόν πάντα την μπέρδευα με την Καθαρά Δευτέρα, ποιητική αδεία λοιπόν τα κούλουμα και οι χαρταετοί. Όταν η πρωτομαγιά δεν έχει σαφές κόκκινο χρώμα, αυτά είναι τα επακόλουθα. «Παράξενη πρωτομαγιά» που κάποιες φορές σαν και εφέτος γίνεσαι και Καθαρά Δευτέρα.
…………………………………………………………………………………………..
Δεν χρειάστηκε να πει το όνομα του και μόνο που άκουσα τη φωνή του από το τηλέφωνο, κατάλαβα ότι ήταν ο Γιώργος Κάρτερ. Δεν τον έχω γνωρίσει προσωπικά. Τον ξέρω όπως όλοι οι έλληνες και τον θαυμάζω για την τεραστία πρόσφορα του στο Ραδιόφωνο, την τηλεόραση, την ποίηση και τη Λογοτεχνία.. Η χαρά μου μεγάλη όταν χαίρεται να διαβάζει τα κείμενα μου, ο Γιώργος Κάρτερ. Ρώτησε την διεύθυνση μου για να μου στείλει την τελευταία ποιητική του συλλογή. Τον ευχαριστώ.
…………………………………………………………………………………………..
«Κατά παντός υπευθύνου»
…………………………………………………………………………………………..
«…ο Κάρτερ είναι μία, εν πρώτοις, εγρηγορούσα συνείδηση του καιρού μας, ένας σπάνιος πνευματικός άνθρωπος, ένας τολμηρός ποιητής, ένας επαγγελματίας του χώρου του, με υψηλό αίσθημα ευθύνης, και ένας πρωτοπόρος, ρομαντικός θα έλεγα, οραματιστής που έβλεπε το ραδιόφωνο και την τηλεόραση, ως σχολείο του λαού, ως ανοιχτό Πανεπιστήμιο, ως σπορείς ανθέων και καρπών πνευματικών. Του οφείλουμε πολλά, όσοι από εμάς κοινωνήσαμε το έργο του και την ιεραποστολή του» Κώστας Γεωργουσόπουλος
…………………………………………………………………………………………..
Φαντάζομαι την πίκρα του με αυτά που βλέπει. Φαντάζομαι την οργή του.
………………………………………………………………………………………….Κατά παντός υπευθύνου ο τίτλος και ανυπομονώ να το διαβάσω