Κανείς δεν θα γλιτώσει από την αγάπη
Ευτυχώς, που υπάρχει και έρωτας, σε μια αέναη διαδικασία μέχρι το βαθύ γήρας τελικά. Ευτυχώς που ανανεώνεται κάθε φορά σαν της καρδιάς το αίμα και μας γλιτώνει από τις τετριμμένες λέξεις, από τα προβλήματα, που όσο λιμνάζουν, τόσο μας αφαιρούν την διάθεση για δράση.
Και οι νέοι ερωτεύονται ακόμα, ας μην καταλαβαίνουμε τα σινιάλα τους.
Έχετε δει εκείνη την διαφήμιση που η κόρη μιλάει στο πατέρα αλαμπουρνέζικα; Ο πατέρας απορριμμένος, την παραπέμπει στη μητέρα, «το είπες στην μάνα σου;»
…………………………………………………………………………………………Η συνέχεια της ιστορίας, που δεν θα παιχθεί στην τηλεόραση.
«Κανείς δεν θα γλιτώσει από την αγάπη. Η κόρη ερωτεύεται. Ο πατέρας ενθουσιάστηκε. Του φάνηκε σαν ο κόσμος να ξανακουρδίζει το ρόλοι του, σαν να ξαναβρήκαν τα τόξα τους οι άγγελοι και βγήκανε σεργιάνι να χτυπήσουνε καινούργιες καρδιές, να ταράξουν νέα στήθη. Υποθέτω είναι όμορφο να βλέπεις την αισθηματική σου αγωγή να ξαναβιώνεται μέσα από ένα καινούργιο σώμα που προήλθε απ’ το δικό σου το σχετικά παλιό πια. Ένα παιδί ερωτευμένο όπως και να το κάνουμε, είναι ένας κόσμος που προσπαθεί να ξαναγεννηθεί».
…………………………………………………………………………………………..
Ευτυχώς που υπάρχει και ο ερωτάς, που ξαναγεννάει, που η λέξη όσο και να χρησιμοποιηθεί παραμένει ζωντανή και φρέσκα., που οι κανόνες της αγοράς, όσο και να προσπαθήσουν να αλλάξουν τις λέξεις αυτή θα παραμένει εκεί, αναντικατάστατη.
…………………………………………………………………………………………..
Διάβασα την περασμένη Κυριακή μια ενδιαφέρουσα συνέντευξη ενός γάλλου διανοούμενου που μιλούσε για την σημερινή νεολαία. Με απτά επιχειρήματα παρουσίαζε την διαφορά των νέων απέναντι στην εξουσία, και την οικογένεια σε σχέση με παλαιοτέρα χρόνια. Κατέληγε σε ένα απαισιόδοξο συμπέρασμα: «οι νέοι δεν κάνουν τις προβλεπόμενες ρίξεις και αφομοιώνονται πολύ πιο εύκολα από τις προηγούμενες γενιές, από το υπάρχον ο σύστημα».
…………………………………………………………………………………………..Ευτυχώς όμως, που οι νέοι ερωτεύονται όπως παλιά και όπως παλιότερα και αυτό παραμένει μια σταθερά, που εγγυάται ότι ο κόσμος, όσο και να προσπαθούμε δεν μπορεί να παραμείνει ίδιος..
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Η αξιοπρέπεια του να μην αρέσεις...
Χθες βράδυ βρέθηκα ανάμεσα σε φίλους που δεν ήταν δήθεν. Ανθρώπους αληθινούς, με τις συμφωνίες τις διαφωνίες τους, το γέλιο τους, την άνεση ...
-
Μια φορά τον μήνα, εδώ και πέντε χρόνια, καθόμαστε στο ίδιο τραπέζι. Στην κεφαλή είναι η θέση του Λάκη. Η θέση μένει δική του. Την κρατάμε ζ...
-
Το έγραψα πέρυσι «κατόπιν εορτής», το θυμίζω σήμερα λίγες μέρες πριν το Πάσχα, χωρίς να έχω την ψευδαίσθηση, ότι θα αλλάξει κάτι. Τ...
-
Από τη μια η ζωή περνά μέσα από τις λέξεις, από την άλλη περιμένει έξω από αυτές. Η πρώτη θέλει σκέψη, η δεύτερη θέλει να τη ζήσεις. Η πρώτη...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου