Το μεγαλείο του μεγάλου μικρού

 

Κοινοποιήθηκε στους εξής: Δημόσια

Σε έναν κόσμο που όλα γίνονται από οθόνες, ξαφνικά θυμάσαι πόσο ανεκτίμητο είναι να υπάρχει ένα μαγαζί με φως, με άνθρωπο, με ανάσα. Ένα κατάστημα της πόλης σου, που δεν χρειάζεται να κάνει θόρυβο. Αρκεί να κάνει τη δουλειά του.

Πήρα μια τηλεόραση από τέτοια επιχείρηση. Μόνο που όταν κάτι δεν πήγε καλά, η απάντηση δεν ήταν ψηφιακή, παγωμένη ή τυποποιημένη. Δεν μου ζήτησαν βίντεο της βλάβης, ούτε αριθμό πρωτοκόλλου, ούτε να περιμένω δέκα μέρες σε μια ουρά που δεν τελειώνει. Μου είπαν το απλό. Το ανθρώπινο. Το καθαρό: “Μην ανησυχείτε, θα το λύσουμε ”.

Και το έκαναν. Αμέσως. Χωρίς φασαρία, χωρίς δικαιολογίες, χωρίς εκείνο το βλέμμα του “δεν είναι δικό μας θέμα”. Το μικρό μαγαζί δεν ψάχνει να αποφύγει την ευθύνη. Την αναλαμβάνει. Γιατί έτσι κρατιέται μια πόλη. Με πρόσωπα που δεν κρύβονται. Με χέρια που δουλεύουν. Με φωνές που μιλούν, όχι που σε παραπέμπουν αλλού.

Αυτό είναι το μεγαλείο της τοπικής επιχείρησης. Ότι δεν πουλάει απλώς προϊόν. Πουλάει σχέση. Πουλάει εμπιστοσύνη. Πουλάει το δικαίωμα να ξέρεις ότι αν κάτι πάει στραβά, υπάρχει άνθρωπος να το διορθώσει. Όχι εταιρικό εγχειρίδιο.

Και αυτή η σχέση θεμελιώνεται καθημερινά, από άκρη σε άκρη της αγοράς. Είναι η σιγουριά που σου προσφέρει ο μανάβης. Είναι η γνώση του χασάπη, που προτείνει το ιδανικό κομμάτι κρέατος, γνωρίζοντας την προέλευσή του. Είναι η ακαταμάχητη μυρωδιά του ζεστού ψωμιού, που αναδύεται από τον φούρνο της γειτονιάς σου. Και το πιο σημαντικό; Οι μικρές επιχειρήσεις μένουν εδώ. Στην πόλη. Στη ζωή μας. Στην καθημερινότητά μας. Αύριο θα είναι πάλι εκεί, να σε ρωτήσουν αν όλα πάνε καλά.

Όταν το μικρό σού λύνει το πρόβλημα πριν προλάβεις να νευριάσεις, δεν είναι μικρό. Είναι μεγάλο. Είναι θεμέλιο στις γειτονιές μας. Είναι απόδειξη ότι η πόλη αντέχει όσο αντέχουν οι άνθρωποί της. Γιατί όταν στηρίζεις το μικρό, δεν στηρίζεις απλώς ένα μαγαζί. Στηρίζεις τον διπλανό σου. Στηρίζεις το πρωινό “καλημέρα” στον δρόμο. Στηρίζεις την πόλη που θέλεις να υπάρχει και αύριο.

Κι εμείς, ευτυχώς, έχουμε ακόμα ανθρώπους. Και ακόμα μικρά μαγαζιά που παραμένουν μεγάλα.

Μαρκάς: κόσμος έξω από την παλαιά αγορά 1916